و پيروى كرد . ( آيات الهى ) به او نشان داده شد پس شناخت و زود به اصلاح خود پرداخت . از بدىها دورى جست و نجات يافت ، ذخيره‌اى اندوخت ، اندرون خود را پاك كرد ، آخرت را آباد ساخت ، براى روز حركت از اين جهان و راهى كه در پيش داشت و هنگام نيازمندى و محل تنگ‌دستىاش توشه برداشت ، و براى اقامت در جايگاه ابدى خويش ( ساز و برگى ) از پيش فرستاد . بندگان خدا ! تقوا پيشه كنيد به جهت هدفى كه براى آن آفريده شده‌ايد . از خدا بترسيد آن‌گونه كه شما را از خود برحذر داشته است ، تا آن‌چه ( از ثواب و پاداش ) برايتان آماده كرده مستحق گرديد و به آن برسيد ؛ چرا كه وعدهء خدا راست است و تا از بيم روز رستاخيز بر كنار باشيد . » بندگان ، مقهور پروردگار عباد مخلوقون اقتدارا ؛ بندگانى كه به قدرت ( پروردگار ) آفريده شده‌اند . وَ مِنْ آياتِهِ أَنْ خَلَقَكُمْ مِنْ تُرابٍ ثُمَّ إِذا أَنْتُمْ بَشَرٌ تَنْتَشِرُونَ « 1 » ؛ و يكى از آن‌قدرت خدا اين است ( پدر ) شما آدميان را از خاك خلق كرد سپس كه ( به توالد ) بشرى شديد در همهء روى زمين منتشر گشتيد . اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ * خَلَقَ الْإِنْسانَ مِنْ عَلَقٍ « 2 » ؛ اى رسول گرامى ! قرآن را به نام پروردگارت ، كه خداى آفرينندهء عالم است ، بر خلق قرائت كن آن خدايى كه آدمى را از خون بسته بيافريد . وَ لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسانَ مِنْ سُلالَةٍ مِنْ طِينٍ * ثُمَّ جَعَلْناهُ نُطْفَةً فِي قَرارٍ مَكِينٍ * ثُمَّ خَلَقْنَا النُّطْفَةَ عَلَقَةً فَخَلَقْنَا الْعَلَقَةَ مُضْغَةً فَخَلَقْنَا الْمُضْغَةَ عِظاماً فَكَسَوْنَا الْعِظامَ لَحْماً ثُمَّ أَنْشَأْناهُ خَلْقاً آخَرَ فَتَبارَكَ اللَّهُ أَحْسَنُ الْخالِقِينَ « 3 » ؛ و همانا آدمى را از گل خالص آفريديم ، آن‌گاه او را نطفه گردانيديم و در جاى

--> ( 1 ) . روم ( 30 ) آيهء 20 . ( 2 ) . علق ( 96 ) آيهء 1 و 2 . ( 3 ) . مؤمنون ( 23 ) آيات 12 - 14 .