اين‌گونه در نسخهء مصرى آمده ، و لكن صواب « و قدّم زاد » است ؛ چنان‌كه در ساير نسخ آمده است . خداى تعالى مىفرمايد : وَ أَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلى بَعْضٍ يَتَساءَلُونَ * قالُوا إِنَّا كُنَّا قَبْلُ فِي أَهْلِنا مُشْفِقِينَ * فَمَنَّ اللَّهُ عَلَيْنا وَ وَقانا عَذابَ السَّمُومِ * إِنَّا كُنَّا مِنْ قَبْلُ نَدْعُوهُ إِنَّهُ هُوَ الْبَرُّ الرَّحِيمُ « 1 » ؛ و در بهشت آنها باهم به صحبت رو كرده و از ( سرگذشت ) يك‌ديگر پرسش كنند و باهم گويند : ما از پيش در دنيا ميان اهل و قبيلهء خود خداترس بوديم ، خدا هم بر ما منّت نهاد و ما را از عذاب سموم دوزخ محفوظ داشت ؛ ( زيرا ما از اين پيش در دنيا ) خدا را به حقيقت پرستش كرديم كه او خود ( بر بندگانش ) بسيار نيك‌خواه و مهربان است . و بادر من وجل ؛ و از ترس ( عذاب الهى ) در راه رضاى او پيش‌قدم شده . وجل : ترس . خداى تعالى مىفرمايد : وَ الَّذِينَ يُؤْتُونَ ما آتَوْا وَ قُلُوبُهُمْ وَجِلَةٌ أَنَّهُمْ إِلى رَبِّهِمْ راجِعُونَ * أُولئِكَ يُسارِعُونَ فِي الْخَيْراتِ وَ هُمْ لَها سابِقُونَ « 2 » ؛ و آنان‌كه آن‌چه وظيفهء بندگى و ايمان است به جاى آورده و باز از روزى كه به خداى خود رجوع مىكنند دل‌هاشان ترسان است ، چنين بندگانى به سعادت و خيرات مىشتابند و اينان هستند كه به كارهاى نيكو سبقت مىجويند . و اكمش في مهل ؛ و در ايام مهلت ( دنيا ، در عبادت و طاعت حق ) شتافته . در صحاح گويد : كمش : مرد تندرو ، و انكمش و تكمّش ؛ سرعت نمود . و رغب في طلب ، و ذهب عن هرب ؛ عاشق خشنودى حق و گريزان از موجبات نارضايى او ؛ يعنى در آن‌چه شايستهء خواستن است رغبت ورزد ، و از آن‌چه سزاوار دورى است بگريزد . خداى تعالى مىفرمايد : فَأَمَّا مَنْ أَعْطى وَ اتَّقى * وَ صَدَّقَ بِالْحُسْنى * فَسَنُيَسِّرُهُ لِلْيُسْرى * وَ أَمَّا مَنْ بَخِلَ وَ اسْتَغْنى * وَ كَذَّبَ بِالْحُسْنى * فَسَنُيَسِّرُهُ لِلْعُسْرى * وَ ما يُغْنِي عَنْهُ مالُهُ إِذا تَرَدَّى « 3 » ؛

--> ( 1 ) . طور ( 52 ) آيات 25 - 28 . ( 2 ) . مؤمنون ( 23 ) آيهء 60 و 61 . ( 3 ) . ليل ( 92 ) آيات 5 - 11 .