كرده است . كلمهء في نعمة متعلق است به من لطفه در جملهء قبل . در خصال از امام محمد باقر عليه السّلام نقل كرده كه فرمود : بندهء خدا همواره بين سه چيز قرار دارد : بلا و قضا و نعمت . در برابر بلا ، وظيفهء او صبر و در برابر قضاى الهى ، تسليم و در برابر نعمت خداى عزّ و جلّ ، شكر و سپاس‌گزارى است . « 1 » فما ظنّك به لو اطعته ؛ پس دربارهء او چه گمان خواهى داشت اگر از او اطاعت مىكردى ؟ وَ لَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُرى آمَنُوا وَ اتَّقَوْا لَفَتَحْنا عَلَيْهِمْ بَرَكاتٍ مِنَ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ . . . « 2 » ؛ و چنانچه مردم شهر و ديار همه ايمان آورده و پرهيزكار مىشدند همانا ما درهاى بركات آسمان و زمين را بر روى آنها مىگشوديم . و أيم اللّه ؛ به خدا سوگند . در صحاح آورده : أيمن اللّه لفظ قسم است . و گاهى نون آن را حذف نموده أيم اللّه گويند ، و گاه ايم اللّه - به كسر همزه - و احيانا ياء آن را انداخته ام اللّه گويند ، و گاهى هم همزه‌اش را حذف نموده م اللّه گويند ، و گاهى هم آن را به كسر ميم خوانده ، م اللّه گويند ، و گاه هم من اللّه - به ضم ميم و نون - ، و من اللّه - به فتح آن دو - و من اللّه - به كسر آنها - خوانند . و ابو عبيد گفته : عرب با لفظ « يمين » قسم ياد مىنموده و مىگفته : يمين اللّه لا أفعل . و آن‌گاه لفظ « يمين » را به « أيمن » جمع بسته و گفته : أيمن اللّه ، و سپس بر اثر كثرت استعمال آن را مخفف نموده أيم اللّه گفته است . لو أنّ هذه الصفة كانت في متّفقين في القوّة ؛ اگر اين رفتار ( روگردانى تو از خدا و روآوردن او به تو ) ميان دو نفرى بود كه در نيرو و قوّت باهم برابر بودند . مانند دو فرمان‌رواى مساوى در قدرت و يا دو رعيت برابر . متوازيين في القدرة ؛ و در قدرت همسان . « حد » گويد : و روايت شده : متوازنين - با نون - .

--> ( 1 ) . خصال ، ج 1 ، ص 97 . ( 2 ) . اعراف ( 7 ) آيهء 96 .