مرتكب گناهان مىشود . « 1 » أَ فَأَمِنَ أَهْلُ الْقُرى أَنْ يَأْتِيَهُمْ بَأْسُنا بَياتاً وَ هُمْ نائِمُونَ * أَ وَ أَمِنَ أَهْلُ الْقُرى أَنْ يَأْتِيَهُمْ بَأْسُنا ضُحًى وَ هُمْ يَلْعَبُونَ * أَ فَأَمِنُوا مَكْرَ اللَّهِ فَلا يَأْمَنُ مَكْرَ اللَّهِ إِلَّا الْقَوْمُ الْخاسِرُونَ « 2 » ؛ آيا اهل شهر و ديار ( كه از ياد خدا و طاعت او غافلند ) از آن ايمن هستند كه شبان‌گاه كه در خوابند عذاب ما آنها را فراگيرد ؟ ! آيا اهل شهر و ديار ( كه به نافرمانى خدا و اعمال نكوهيده مشغولند ) از آن ايمن‌اند كه به روز كه سرگرم بازيچهء دنيا هستند عذاب ما آنان را فرارسد ؟ ! آيا از مكر خدا ( آزمايش و مجازات خدا ) غافل و ايمن گرديده‌اند ، كه از آن غافل نشوند مگر مردم زيان‌كار . وَ إِذا مَسَّكُمُ الضُّرُّ فِي الْبَحْرِ ضَلَّ مَنْ تَدْعُونَ إِلَّا إِيَّاهُ فَلَمَّا نَجَّاكُمْ إِلَى الْبَرِّ أَعْرَضْتُمْ وَ كانَ الْإِنْسانُ كَفُوراً * أَ فَأَمِنْتُمْ أَنْ يَخْسِفَ بِكُمْ جانِبَ الْبَرِّ أَوْ يُرْسِلَ عَلَيْكُمْ حاصِباً ثُمَّ لا تَجِدُوا لَكُمْ وَكِيلًا * أَمْ أَمِنْتُمْ أَنْ يُعِيدَكُمْ فِيهِ تارَةً أُخْرى فَيُرْسِلَ عَلَيْكُمْ قاصِفاً مِنَ الرِّيحِ فَيُغْرِقَكُمْ بِما كَفَرْتُمْ ثُمَّ لا تَجِدُوا لَكُمْ عَلَيْنا بِهِ تَبِيعاً « 3 » ؛ و چون در دريا به شما خوف و خطرى رسد در آن حال به‌جز خدا همه را فراموش مىكنيد . آن‌گاه كه خدا شما را از خطر نجات داد باز از خدا روى مىگردانيد و انسان كفركيش و ناسپاس است . آيا پس از نجات دريا باز ايمنيد كه زمين شما را فروبرد يا بر سرتان سنگ ببارد ، آن‌گاه از آن بلاى الهى بر خود پناه و نگهبانى نيابيد ؟ آيا از آن ايمنيد كه بار ديگر خدا شما را به دريا برگرداند و تندبادى بفرستد تا همه به كيفر كفر در دريا غرق شويد آن‌گاه كسى را از قهر ما دادخواه و فريادرس نيابيد ؟ و قد تورّطت بمعاصيه مدارج سطواته ؛ حال آن‌كه به سبب ارتكاب گناهان در راه‌هاى خشم و قهر او گرفتار شده‌اى . در صحاح آورده : ورطه ، زمين هموار بىنشانى است كه راه رهايى نداشته باشد . . . . و مدرجة ، يعنى راه و سطو ، يعنى حملهء سخت يا غلبهء به قهر و سطوه ، يك‌بار حمله نمودن ، و جمع آن سطوات . . .

--> ( 1 ) . ج 3 ، ص 371 . ( 2 ) . اعراف ( 7 ) آيات 97 - 99 . ( 3 ) . اسراء ( 17 ) آيات 67 - 69 .