الشيخ محمد تقي التستري ( الشوشتري ) ( مترجم : سيد علي محمد موسوى جزائرى )

155

ترجمه و شرح موضوعى نهج البلاغة پيرامون رستاخيز و وظيفه بندگي ( فارسى )

بِما كَسَبَ رَهِينٌ * وَ أَمْدَدْناهُمْ بِفاكِهَةٍ وَ لَحْمٍ مِمَّا يَشْتَهُونَ * يَتَنازَعُونَ فِيها كَأْساً لا لَغْوٌ فِيها وَ لا تَأْثِيمٌ * وَ يَطُوفُ عَلَيْهِمْ غِلْمانٌ لَهُمْ كَأَنَّهُمْ لُؤْلُؤٌ مَكْنُونٌ * وَ أَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلى بَعْضٍ يَتَساءَلُونَ * قالُوا إِنَّا كُنَّا قَبْلُ فِي أَهْلِنا مُشْفِقِينَ * فَمَنَّ اللَّهُ عَلَيْنا وَ وَقانا عَذابَ السَّمُومِ * إِنَّا كُنَّا مِنْ قَبْلُ نَدْعُوهُ إِنَّهُ هُوَ الْبَرُّ الرَّحِيمُ « 1 » ؛ متقيان هم امروز در باغ‌هاى بهشت پرنعمتند . آنان به نعمتى كه خدا نصيبشان فرموده دل‌شادند و خدا از عذاب دوزخ محفوظشان داشته است . ( و خطاب شود كه ، از هرنعمت خواهيد ) بخوريد و بياشاميد شما را گوارا باد پاداش اعمال نيكى كه ( در دنيا ) انجام داديد ، درحالىكه نزديك هم بر تخت ( عزت ) تكيه زده‌اند ، و ما حور العين را هم جفت آنان گردانيده‌ايم ، و آنان‌كه به خدا ايمان آوردند و فرزندانشان هم در ايمان پيروانشان شدند ما آن فرزندان را به آنها برسانيم و از پاداش عمل فرزندان هيچ نكاهيم كه هرنفسى در گرو عملى است كه بر خود انداخته است ، و بر آن بهشتيان از هرنوع ميوه و گوشت ( هاى لذيذ ) كه مايل باشند فراوان بيفزاييم . آنها در بهشت ، جام ( شراب گوارا ) را چنان سريع از دست هم بگيرند كه ( گويى ) منازعه مىكنند ، درصورتىكه آن‌جا كار لغو و باطل نزاع و بزه‌كارى هيچ نيست ، و پسرانى مانند لؤلؤ مكنون گردشان بر انجام خدمت مىگردند ، و در بهشت آنها باهم به صحبت رو كرده و از ( سرگذشت ) يك‌ديگر پرسش كنند ، و باهم گويند : ما از پيش در دنيا ميان اهل و قبيلهء خود خداترس بوديم ، خدا هم بر ما منّت نهاد و ما را از عذاب سموم دوزخ محفوظ داشت ؛ ( زيرا ما از اين پيش در دنيا ) خدا را به حقيقت پرستش كرديم كه او خود ( بر بندگانش ) بسيار نيك‌خواه و مهربان است . الَّذِينَ آمَنُوا وَ هاجَرُوا وَ جاهَدُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ بِأَمْوالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ أَعْظَمُ دَرَجَةً عِنْدَ اللَّهِ وَ أُولئِكَ هُمُ الْفائِزُونَ * يُبَشِّرُهُمْ رَبُّهُمْ بِرَحْمَةٍ مِنْهُ وَ رِضْوانٍ وَ جَنَّاتٍ لَهُمْ فِيها نَعِيمٌ مُقِيمٌ * خالِدِينَ فِيها أَبَداً إِنَّ اللَّهَ عِنْدَهُ أَجْرٌ عَظِيمٌ « 2 » ؛

--> ( 1 ) . طور ( 52 ) آيات 17 - 28 . ( 2 ) . توبه ( 9 ) آيات 20 - 22 .