الْقارِعَةُ * مَا الْقارِعَةُ * وَ ما أَدْراكَ مَا الْقارِعَةُ * يَوْمَ يَكُونُ النَّاسُ كَالْفَراشِ الْمَبْثُوثِ * وَ تَكُونُ الْجِبالُ كَالْعِهْنِ الْمَنْفُوشِ ؛ « 1 » قارعه چيست ؟ همان روز وحشت و اضطراب ، كه دل‌هاى خلايق را از ترس درهم كوبد . چگونه حالت آن روز هولناك را تصوّر توانى كرد . در آن روز سخت مردم مانند ملخ به هرسو پراكنده شوند و كوه‌ها از هيبت آن همچون پشم زده متلاشى گردد . پرهيزكاران به سوى بهشت و سيق الّذين اتّقوا الى الجنّة زمرا ؛ و متقيان خداترس را فوج‌فوج به سوى بهشت برند . اقتباس است از آيهء شريفه 73 سورهء زمر : وَ سِيقَ الَّذِينَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ إِلَى الْجَنَّةِ زُمَراً حَتَّى إِذا جاؤُها وَ فُتِحَتْ أَبْوابُها وَ قالَ لَهُمْ خَزَنَتُها سَلامٌ عَلَيْكُمْ طِبْتُمْ فَادْخُلُوها خالِدِينَ ؛ . . . و چون بدان‌جا رسند همهء درهاى بهشت به رويشان به احترام بگشايند و خازنان بهشتى به تهنيت گويند سلام بر شما باد كه چه عيش ( ابدى ) نصيب شما گرديد ! حالى در اين بهشت ابد درآييد و جاودان متنعّم باشيد . وضع و حال بهشتيان قد أمن العذاب ؛ حالى كه از عذاب ايمن باشد . الَّذِينَ آمَنُوا وَ لَمْ يَلْبِسُوا إِيمانَهُمْ بِظُلْمٍ أُولئِكَ لَهُمُ الْأَمْنُ وَ هُمْ مُهْتَدُونَ ؛ « 2 » آنان‌كه ايمان به خدا آورده و ايمان خود را به ظلم و ستم نيالودند ايمنى آنها راست و هم آنها به حقيقت هدايت يافته‌اند . و انقطع العتاب ؛ و از عتاب و توبيخ رهيده . در صحاح آورده خليل گفته : عتاب ، سرزنش فرومايگان و گفتگوى خشمگينانه است .

--> ( 1 ) . قارعه ( 101 ) آيات 1 - 5 . ( 2 ) . انعام ( 6 ) آيهء 82 .