ابن‌زياد اين كار را كرد تا ميثم بر فراز دار فضايل اميرالمؤمنين ( ع ) را به زبان نياورد . ابوحمزه ثمالى : نخستين بارى كه على بن الحسين ( ع ) را شناختم ، آن‌گاه بود كه ديدم مردى از باب الفيل ( در مسجد كوفه ) وارد شد و چهار ركعت نماز گزارد . او را دنبال كردم تا به چاه « ركوه » در خانه‌ى صالح بن على رفت و دو شتر زانوبسته با برده‌اى سياه آن‌جا بودند . غلام را گفتم : اين كيست ؟ گفت : على بن حسين ( ع ) . نزد او رفتم و سلام دادم و پرسيدم : چه چيز شما را به سرزمينى كشانده است كه پدر و جدّتان را در آن كشته‌اند ؟ فرمود : پدرم را زيارت كردم و در اين مسجد نماز گزاردم . سپس فرمود : و اكنون رو به سوى مدينه دارم . « 1 » در خبر است كه دانشىمردى از شاميان پيرامون نخستين آفريده‌ى الهى از امام باقر ( ع ) پرسيد و افزود : در اين باره از مردمان پرسيده‌ام ، گروهى گفته‌اند : اولين آفريده « قدَر » است و گروهى گفته‌اند : « قلم » ، و گروهى آن را « روح » دانسته‌اند . امام فرمود : آفريده‌ى نخستين ، آب است كه خدا همه چيز را از آن بيافريد و ريشه‌ى هر چيز را آب نهاد و براى آب هيچ نسَبى كه بدان برسد ، قرار نداد ؛ حتى باد را نيز از آب آفريد . « 2 » امام صادق ( ع ) در باره‌ى ظهور حضرت قائم ( عج ) فرمايد : هنگام ظهور پشت به كعبه كند و سيصد و سيزده تن با او گرد آيند . اولين آيه‌اى كه بدان سخن گويد ، اين است : بَقِيَّتُ اللَّهِ خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ وَ ما أَنَا عَلَيْكُمْ بِحَفِيظٍ « 3 » « اگر مؤمن باشيد ، باقيمانده‌ى خدا براى شما بهتر است » . « 4 » شيخ صدوق ، از امام صادق ( ع ) : پس از يادكرد ركن حجر در كعبه مىفرمايد : و از

--> ( 1 ) . الكافى 8 / 255 ( 2 ) . همان 94 ؛ بحارالانوار 54 / 96 ( 3 ) . هود 86 ( 4 ) . متن كامل روايت را بنگريد در اثبات الهداة 3 / 570 ؛ نورالابصار 172 و كمال الدين 1 / 331 ، با اين توضيح كه در منبع اخير اين روايت از امام باقر ( ع ) نقل شده است . در متن كتاب اين حديث به نقل از الغيبة فضل بن شاذان آمده است . .