« فَتْحاً قَرِيباً » : فتح و پيروزى نزديكى را ؛ يعنى فتح خيبر . و گفته شده : صلح حديبيّه . « 1 » جريان صلح حديبيّه در تاريخ طبرى آمده : قرارداد صلح ميان رسول خدا صلى الله عليه و آله و قريش داراى چنين موادّى بود ، آتش بس ده ساله و در طول اين ده سال اگر كسى از قريش بدون اجازهء سرپرستش به نزد رسول خدا صلى الله عليه و آله آمد ، به قريش باز گردانده شود و هركس از همراهان پيامبر به نزد قريش رود باز گردانده نشود . و اين كه رسول خدا صلى الله عليه و آله آن سال برگردد و سال بعد قريش از مكّه خارج شوند و رسول خدا صلى الله عليه و آله با اصحابش داخل مكّه شوند در حالى كه شمشيرها در نيام داشته باشند . در اين موقع كه صلح‌نامه را مىنوشتند ، ابو جندل بن سهيل كه در بند آهن بود و گريخته بود ، پيش پيامبر آمد . و ياران پيامبر شك نداشتند كه فتح خواهد شد به علت رؤيايى كه پيامبر ديده بود . و چون ديدند كار به صلح و بازگشت كشيد ، بسيار ناراحت و نگران شدند . و در اين حال سهيل به موجب قرارداد چانهء پسرش ( ابو جندل ) را گرفته او را به سوى قريش مىكشانيد . و ابو جندل فرياد مىكشيد : مرا به جانب مشركين مىبرند تا مرا از دينم باز گردانند . و اين ماجرا بر ناراحتى مسلمانان بيفزود . پيامبر صلى الله عليه و آله به ابو جندل فرمود : صبر و استقامت پيشه كن كه خداوند براى تو و ديگر افراد ناتوانى كه با تو هستند گشايش و راه چاره‌اى پديد آورد . همانا كه

--> ( 1 ) - مجمع البيان : 9 / 210