التماس كرد كه كتابى مىخواهم بنويسى در شرح حال معدنيات و ديگر تنسوقها و طرايف‌ها و چيزهاى غريب آنچه ترا معلوم است . بر حسب فرمان عالى اين كتاب را تأليف كردم و « تنسوقنامه » نام نهادم بر چهار باب قسمت كردم و اللّه الموفق و المعين » در كتابخانهء مجلس شوراى ملى نسخهء ديگرى است بنام جواهرنامه بشمارهء 900 كه آن نيز در مقدمه بافلاطون نسبت داده شده ولى نام تنسوقنامه در آن نيست مقدمه آن چنين است . جواهرنامه افلاطون عليه الرحمة و الرضوان « شكر و سپاس بىقياس حضرت پروردگار را جل جلاله اما بعد چنين گويد : مؤلف ابن مختصر حكيم افلاطون كه بعد از التماس سكندر بن فيلقوس از اين ضعيف اين چند كلمه در شرح معدنيات و جوهريات و خواص جواهر مرواريد و شرحهاى هريك بر بياض آورد و آن هفتاد چيزست و در چهار باب اختصار نموده باب اول در جواهر . مرواريد از جنس استخوانست و گويند از باران نيسانست . » نظير اين نسخه جواهرنامه دو نسخه ديگر در فهرست كتابخانه پزشكى ديده مىشود كه بافلاطون منسوب است يكى در مجموعهء شمارهء 259 بنام تنسوقنامه و ديگر در مجموعهء 280 بنام جواهرنامه كه اين دومى با شماره 900 مجلس شوراى ملى برابر و يكى است . مصحح محترم كتاب عرايس الجواهر در پيش‌گفتارى كه بر اين كتاب نوشته‌اند در حاشيه صفحهء ده نام چند كتاب كه مربوط به جواهرشناسى و معرفت سنگهاى قيمتى است آورده كه براى طالبان و علاقه‌مندان بدين فن بسيار مفيد و سودمند است . گرچه كتابهائى كه در اين فن تاليف شده بسيار است و چنان كه ايشان