شاذان است محتمل است كه نام بشر كه در كتاب جماهر آمده اشتباه باشد و وى همان محمد بن شاذان باشد يكى ديگر از جواهرشناسانى كه بيرونى در كتاب جماهر نام برده خطيبى است نام و نسب وى معلوم نشد . شارح و مصحح جماهر احتمال داده است كه وى ابو الحسن على بن ابراهيم بن نصرويه بن سخنام سمرقندى خطيبى متولد 365 و متوفى 440 يا 441 باشد كه نامش در الجواهر للمضيئه ص 349 ج 1 و تاريخ بغداد ج 11 ص 342 و انساب سمعانى ج 5 ص 168 آمده است . وصف نسخ نسخه‌هاى تنسوخ‌نامه كه نسخهء چاپ حاضر با مقابلهء با آنها تهيه شده است به ترتيب عبارت است از : 1 - عكس نسخهء كتابخانهء اياصوفيا شماره 3605 كتابخانهء مركزى دانشگاه . از نوشته پشت صفحه معلوم مىشود كه اين نسخه با كتاب ديگرى بنام نظام التواريخ بهم منضم بوده و نسخهء عكس حاضر فقط تنسوقنامه است . اين نسخه داراى 173 ورق بوده كه يك‌صد ورق آن مخصوص به تنسوقنامه و هفتاد و سه ورق نظام التواريخ بوده است . در پشت صفحهء اول چنين نوشته شده است : « قد وقف هذه النسخة الشريفه سلطاننا الاعظم و الخاقان المعظم مالك البرين و البحرين خادم الحرمين الشريفين السلطان بن السلطان السلطان الغازى محمود خان وقفا صحيحا شرعيا . حرره الفقير احمد شيخ‌زاده المفتش باوقاف الشريفين غفر لهما » و آخر نسخه به اين عبارت تمام مىشود : « و السلام تمت و ليتها تمت . وقع الفراغ من تحرير تنسوخنامه الايلخانى