خواجه نصير الدين الطوسي
236
تنسوخ نامه ايلخانى ( فارسى )
و اگر بر جگر تازه نهند ( و ) سوراخ كند ، نروك باشد . و چون آزمايش كرده باشند « كه نروك اصليست « 1 » » هرزن « يا هر مرد كه بخورد « 2 » » هرگز او را بچه نبود . و اگر او را اين خاصّيّت نباشد « 3 » ، نروك نبود « 4 » . و خوردن او به قدر دو جو بود . و چنين گويند پلنگ را زادن دشوار باشد ، بالهام الهى آن بيخ را بركشد « 5 » و بخورد ، تا او را بچه نبود . و چون بخورده باشد ، در ميان سرگين درست برون آيد . و وقت باشد كه رنگ او سبز شده باشد ، و نرمتر از آن شده كه در اصل بود « 6 » . و آنچه پلنگ نخورده « 7 » باشد ، خاصّيّت او بيشتر و قوىتر بود . و اگر اندك از آن بر ريشى « 8 » كهنه نهند ، مثل ناسور « 9 » بهتر گردد . ( و بايد كه باوّل عظيم كم نهد ، و هر روز قدرى مىافزايند ، تا تمام بهتر شود « 10 » . ) و كسى كه اين دارو طلب كند بايد كه بيشتر در سرگين
--> ( 1 ) - در - م - نيست ( 2 ) - م : يا مرد اگر بخورد ( 3 ) - م : نبود ( 4 ) - م : نباشد ( 5 ) - م : بركند ( 6 ) - م : بوده ( 7 ) - ج ، ن : بخورده ( 8 ) - م : بر ريش ( 9 ) - م ، ن : ناصور ( 10 ) - اين سطر در نسخهء م نيست .