خواجه نصير الدين الطوسي

233

تنسوخ نامه ايلخانى ( فارسى )

بغايت سفيد شود « 1 » . فصل در معرفت آبنوس و خواص او آبنوس چوبى است سياه كه از ساحل درياء زنگبار « 2 » آورند « 3 » . و پوست او سفيد ، بغايت ثقيل ، ( و ) از غايت ثقل ( بر سر آب نايستد ، و حالى ) به آب فرورود . نيك « 4 » سخت باشد ، سبب آنكه « 5 » هيچ تخلخل درو نيست . ( و خاصّيّت او آنست كه ) ازو طرايف‌ها « 6 » سازند ، و عاج كارى كنند . و چون آبنوس بسوزند ، بوى خوش ( پديد ) آيد . و چون « 7 » به آب در چشم كشند ، سفيدى از چشم ببرد . و بر اندام « 8 » سوخته كنند سود دارد . و ريگ مثانه را نرم كند ، و به درد شكم نيك باشد . فصل در معرفت ختو « 9 » 67 ختو بعضى گويند سروى ماريست ، اما بحقيقت « 10 » ختو جانوريست

--> ( 1 ) - ج ، ن ، م : تا سفيد شود بغايت ( 2 ) - ج ، ن ، م : چوبى است كه از ساحل زنگبار ( 3 ) - ج ، ن ، م : آورند سياه ( 4 ) - م ، ج ، ن : و حالى فرورود و بغايت ( 5 ) - ( آنكه ) در - م - نيست ( 6 ) - ج ، ن : ظرايف‌ها ( 7 ) - ع : و اگر ( 8 ) - ج ، ن : بر اندام ( 9 ) - م : در صفت و خواص او ( 10 ) - ج ، ن ، م : حقيقت .