و اگر گوگرد در زير درخت ترنج دود كنند ( بر و بار درخت بريزد . و اگر در زير درخت گل سرخ دود كنند ) گل را سپيد كند « 1 » . و اگر آن را به شراب كهن « 2 » بسايند ، و موى [ سياه ] را بدان خضاب كنند ، سفيد گردد . و چشمه‌هاست كه در آن « 3 » آب گرم باشد ، و حرارت آن بسبب مجاورت معادن گوگرد « 4 » باشد . و در آن آب درآمدن بسيار ، خارش اندام را و تبهاء كهنه [ را ] كه از مرّهء سودا باشد نافع بود . و اوجاع « 5 » رحم را كه از كثرت رطوبات باشد سود دارد « 6 » . طبيعت گوگرد [ گرم و ] خشك است ، بدرجهء چهارم ، و لطيف كننده است . ( و ) چون « 7 » آن را با سركه طلى « 8 » كنند با بوره ، رطوبات مريض را نشف كند « 9 » . فصل در صفت زيبق و خواصّ او « 10 » زيبق سيمابست ، لفظ زيبق معرّبست « و ترجمهء آن بلفظ فارسى سيمابست « 11 » » .

--> ( 1 ) - ع : دود كند گل را سپيد كند ( 2 ) - ج ، ن : كهنه ( 3 ) - ع : كه درو ( 4 ) - ع : كبريت . ( 5 ) - م : و گوگرد اوجاع ( 6 ) - ب ، و ، ج : نافع بود ( 7 ) - ن ، ج : و چون ( 8 ) - ب به سركه طلا ( 9 ) - ب ، ج ، ن : نافع بود ( 10 ) - ع : و خاصيت او ( 11 ) - ع : و سيماب ترجمهء او بلفظ فارسى .