آن‌كس برود . تا آنگاه كه با آب گرم بشويند ، و پاك كنند « 1 » . و به روغن زيت چرب كنند « 2 » . و بهترين او آنست كه زود بگدازد . و طبيعت او گرم و خشك است ، بدرجهء سوم . و درو سمّيّتى هست ، شش را خشك كند ، و باشد كه هلاك كند . و درو قبضى تمامست . عرق « 3 » النسا را نافع بود ، و اعصاب « 4 » را زيان دارد . و اعضاء مسترخى را سود دارد « 5 » . و در آبى كه در آن « 6 » زاج بوده باشد . اگر بدان سروتن بشويند و ادمان كنند « 7 » تب آرد . فصل در صفت حجر نوشادر و خواصّ او نوشادر [ نيز ] چند نوع است : اوّل معدنى است . و بهترين نوشادر آنست كه مانند بلور باشد . و اكثر لون او سفيد بود « 8 » مانند « 9 » نمك ريزه . و آورده‌اند كه موضع آن حيوان « 10 » كه آن را سمندر [ مىخوانند ]

--> ( 1 ) - م : بشويد و پاك كند - ج ، ن : و پاك بكند ( 2 ) - ع : پاك كنند ( 3 ) - ب : و عرق ( 4 ) - م ، ب : اعصاب ( 5 ) - ب : نافع بود ( 6 ) - م ، ب : و در داروهائى كه درو ( 7 ) - ب : كند ( 8 ) - ج ، ن ، م : آن سفيد باشد ( 9 ) - ع : مثل ( 10 ) - ب : در موضع آن حيوانى بود .