اندك‌مايه زردى با وى آميخته بود « 1 » . خاصّيّت او « 2 » آنست كه چون آن را مصوّل كنند ، و مقدار دانگى « بدان كس دهند كه سنگ در مثانه دارد « 3 » » شفا يابد . و درو نوعى از تفريح است . و در مفرّحات « 4 » به كار دارند . و گفته‌اند هرچه از آن به وزن « 5 » يك مثقال باشد ، برابر « 6 » يك دينار سرخ قيمت آن باشد . و نگين يك مثقالى [ نادر بود ] . و در ادويهء چشم استعمال كنند ، چشم را جلا دهد . و نور بصر بيفزايد . و سفيدى كه بر سياهى چشم پديد آمده باشد ، چون « 7 » « از او « 8 » » در چشم كشند ، پاك كند . « و اللّه اعلم « 8 » . »

--> ( 1 ) - ب : باشد - م : ( بود ) ندارد ( 2 ) - ( او ) در - ج ، ن : نيست ( 3 ) - ع : به صاحب علت مثانه دهند - ب : بدان كس دهند كه او را سنگ مثانه باشد از آن عيب و علت ( 4 ) - ب : تفريحات ( 5 ) - ب : از آن سنگ ( 6 ) - ( برابر ) در - م ، ج ، ن : نيست ( 7 ) - ب : و چون ( 8 ) - فقط در - ع - است .