خواجه نصير الدين الطوسي
131
تنسوخ نامه ايلخانى ( فارسى )
از همه بقوّتتر باشد . و آن نوع كه مانند ساق چغندرست ، چون بسوزند « 1 » سياه شود . و در وى چيزى باشد كه به آتش نسوزد ، آن را « مخاط شيطان » گويند . و در ولايت الموت سنگى است زرد ، و سبز ، نرم بسايند ، و بدهند . پادزهرست « 2 » كه از گزيدن جانوران زيانكار سود دارد . ( بر موضع زخم مىكنند و ريشهاى بد و كهن را سود دارد ) و اسهال [ را ] بازدارد . و قوّت دل مىدهد ، و آن سنگ آزموده و مجرّبست « 3 » ( امتحان او چنان باشد كه بسايند و در شير كنند ، اگر بسته شود نيكو بود . در خاصّيّت پادزهر ) و خاصّيّت او آنست كه هركرا « 4 » زهر داده باشند ، يا جانورى زيانكار گزيده ( باشد ) ، دانگى پادزهر سوده بدهند . زهر به عرق [ و چرك ] ازو بيرون « 5 » آيد « 6 » .
--> ( 1 ) - م : بشورند ( 2 ) - ع : پادزهريست ( 3 ) - م : و آزموده است - ج ، ن ، ب : و اين آزموده است ( 4 ) - ع : كه هركس كه او را ( 5 ) - ع : برون ( 6 ) - سطرى كه در پيش ميان پرانتز گذارده شده بود در نسخهء ع : در اينجا بدين عبارت ايراد شده است ( امتحان پادزهر چنان باشد كه مسحوق در شير كند اگر تشنه شود نيكو باشد )