سخن « 1 » در خاصيت « 2 » بيجاده طبيعت بيجاده از روى مزاج نزديكست بطبع لعل . و خاصيّت او آنست كه هركه با خود دارد ، از علّت لقوه و جذام و برص و صرع و قولنج ايمن باشد . و ادمان نظر در وى پيش « 3 » شعاع آفتاب نور بصر را زيان « 4 » دارد . و اگر بيجاده را « 5 » به موى سر باندام « 6 » بمالند تا گرم شود ، و آنگاه « 7 » در برابر كاه و پر مرغ دارند « 8 » بخويشتن « 9 » كشد ، ( چون كهربا و مقناطيس « 10 » ) . و اللّه اعلم « 11 » .

--> ( 1 ) - كلمهء ( سخن ) تنها در ع : است ( 2 ) - ب : در صفت ( 3 ) - كلمهء ( پيش ) در م : نيست ( 4 ) - ع : زيادت ( 5 ) - ( را ) در م : نيست ( 6 ) - ج ، ن : يا باندام ( 7 ) - ع : و آنگاه - نسخ ديگر : و آن را ( 8 ) - م : بر پر مرغ دارند - ب : و بر پر مرغ بدارند ( 9 ) - ج ، ن : به خود ( 10 ) - فقط در ب : است ( 11 ) - ( و اللّه اعلم ) تنها در ع : است .