خواجه نصير الدين الطوسي ( مترجم : محمود موسوى دهسرخى اصفهانى )
52
كتاب هدايه الطالبين في شرح آداب المتعلمين ( فارسى )
بيك مرتبه يا دو مرتبه بفهمد آنوقت عادت هميشهگى او مىشود ديگر كلام آسان را هم نميفهمد . پس سزاوار است كه سستى در فهم نكند و جديت نمايد و خدا را بخواند و بسوى او گريه و زارى كند چون خداى عز و جل جواب ميدهد هركس او را بخواند و نااميد نميكند كسي را كه به او اميدوار باشد . و ناچار بايد طالب علم مطالب را طرح كند و مناظره نمايد ( و مطلب علمي را با ديگري مذاكره كند و در آن اعمال نظر نمايد ) ولى بايد با انصاف باشد و تأنى و تأمل كند و از شهوت و غضب ( و زير بار حق نرفتن و ريا و حقد و حسد و قطع علاقه و غيبت و تكبر و پيروي عيوب و بدخواهى و تذكيه نفس و نفاق ) دورى كند ( كه همه اينها از افات مناظره است پس ناچار بايد از اينطور