مىآموخته . از مشايخ روايت خواجه : شيخ برهان الدين ، محمد بن محمد بن على ، قزوينى است كه ساكن شهر رى ، و مردى « ثقة » و فاضل بوده . و از شييخ منتجب الدين ، قمى صاحب « فهرست » اجازه روايت داشته . 2 - خواجه سراج الدين قمرى ، غير از اساتيد ، خواجه در كتاب ( درّة الاخبار ) آمده كه جائى ديگر خبرى نيست . 3 - از رساله چهل حديث شهيد ثانى عليه الرحمة برمىآيد كه خواجه در شرعيات : شاگرد ، والد بزرگوار خود بوده و او شاگرد ، سيد فضل الله راوندى است ، و راوندى ، شاگرد سيد مرتضى ، علم الهدى بوده است . 4 - عبد الله بن حمزة بن عبد الله بن حمزة بن الحسن الطوسى از اعيان علمآء اماميه و از بزرگان اين طايفه است . نصير الدين از عفيف الدين ، محمد بن حسن شوهانى ، و او از شيخ فقيه على بن محمد قمى و او از شيخ مفيد عبد الجبار بن عبد الله مقرى و او از شيخ الطائفة روايت مىكند : بنابراين سلسله روايت وى به سه واسطه به شيخ طوسى ميرسد . اين الفوطى در كتاب تلخيص « مجمع الاداب » در شرح‌حال سيد كمال الدين افطسى آبى گفته است كه : « مولينا ابو جعفر نصير الدين طوسى از نصير الدين عبد الله بن حمزة كه خالوى « 1 » پدرش محمد بن حسن بود سماع حديث كرده است ) - « مجمع الاداب ابن الفوطى چاپ هند » . 5 - على بن ابى منصور محمد الشيعى نامش در اجازه‌اى كه خواجه طوسى به كمال الدين افطسى آبى آورده ( ابن الفوطى / مجمع الآداب ) خواجه طوسى او را دائى و خال

--> ( 1 ) - خالو : دائى