4 - اگر امام معصوم نباشد غرض از نصب امام فوت مىشود ، و درجه و مقامش از كمترين شخص عامى نيز تنزّل مىكند . يكصدمين دليل : بر عصمت امام ( ع ) از كتاب « الفين » علامه كه به فارسى ترجمه شده است و ما ضمن شكرگزارى از مترجم و ناشر ، براى درخواست رحمت جهت علامه يكصدمين دليل را ازين كتاب انتخاب كرديم صدم - امام را خداوند بزرگ دوست ميدارد و چون معنى محبت خداوندى موجب زيادى ثواب است و امام هم همان سبب حصول ثواب براى عموم مردم است و امام پيروى مىكند از پيغمبر ( ص ) در تمام احوال و اگر چنين نبود امر بر اطاعتش نمىنمود براى اينكه او خليفه و جانشين پيغمبر ( ص ) است . و هركس هم كه از پيغمبر ( ص ) پيروى كند خداوند او را دوست ميدارد بنابر گفتارش كه فرموده ( فَاتَّبِعُونِي يُحْبِبْكُمُ اللَّهُ ) پس تبعيت كنيد مرا تا دوست بدارد خداوند شما را و خداوند غير از معصوم هيچ‌چيزى را دوست نميدارد بنابر گفتار خداوند ( فَمِنْهُمْ ظالِمٌ لِنَفْسِهِ ) يعنى كه ازيشان ظالم است براى نفسش كه خداوند هيچ‌چيز از ظالم را دوست نميدارد بنابر گفتارش ( وَ اللَّهُ لا يُحِبُّ الظَّالِمِينَ ) * يعنى خداوند ستمكاران را دوست نميدارد . نبايد گفته شود كه نفى محبت از كل ، مستلزم نفيش از هر يك‌يك ايشان نيست براى اينكه ما ميگوئيم علت عدم محبت ظلم است و آن در هر يك‌يك انسانها موجود است . ( ترجمه فارسى « الفين » علامه حلى / 172 ) نقض غرض بديهى است غرض از وجود امام « هدايت » امت است ، و غير معصوم خود در معرض لغزش و سقوط است و جائز الخطا ، لهذا اگر امام معصوم نباشد « نقض غرض » است و كثرت لغزش موجب قهقرآء و تنزل است و امكان انحطاط فراوان به حدى كه از مردم عادى نيز فروتر آيد « م »