قال : : و القهر . « 1 » يعنى وجوب وجود مقتضى موصوف بودن خداى تعالى است به بودن او قهّار ، به معنى آن كه قاهر است عدم را به وجود كه معدوم را به غلبه موجود مىسازد و تحصيل مىكند . قال : : و القيّوميّة . « 2 » يعنى وصف خداى تعالى به بودن او واجب الوجود [ الف - 232 ] مقتضى وصف است به اين كه قيّوم است به معنى آن كه قائم به ذات خود است و مقيم و قائم‌كننده غير است ، از جهت آن كه واجب الوجود اقتضاى استغناى او از غير مىكند . و اين است معنى قيام او بالذّات ؛ و اين معنى مقتضى استناد غير است به او و اين است معنى اين كه مقيم است از براى غير . قال : : و امّا الوجه و اليد و القدم و الرّحمة و الكرم و الرّضا و التّكوين فراجعة الى ما تقدّم . « 3 » رفته است ابو الحسين « 4 » اشعرى به اين كه يد صفتيست غير قدرت ، و وجه صفتيست مغاير وجود . و رفته است ابو عبد اللّه سعيد به اين كه قدم صفتيست مغاير بقا و رحمت و كرم و رضا صفات مغايره اراده‌اند . « 5 » و اثبات نموده‌اند جماعتى از حنفيّه كه تكوين صفت مغاير

--> ( 1 ) . كشف المراد / 301 ( 2 ) . كشف المراد / 301 ( 3 ) . كشف المراد / 301 : اليد و الوجه ( 4 ) . كذا / صحيح : ابو الحسن ( 5 ) . م : اراده