نهم : منع وجود معلول است با وجود تحقّق علّت در واجب ، از جهت آن كه شايد مانعى باشد در رؤيت حقّ - تعالى - كه آن مانع اصل ذات باشد يا صفتى باشد از صفات ، يا آن كه گفته شود كه رؤيت موقوف است به شرطى كه مقابله رائى و مرئى است ، و اين ممنوع است در حقّ « 1 » حق - تعالى - [ ب - 230 ] پس لازم نيست تحقّق رؤيت . مسألهء حادى و عشرون در باقى صفات واجب است قال : : و على ثبوت الجود . « 2 » اين عطف است بر قول او كه گفته « على سرمديّته » . يعنى وجوب وجود دلالت مىكند بر سرمديّت واجب و بر ثبوت جود . بدان اين را كه جود افاده چيزى است كه سزاوار باشد جهت مستفيد بدون عوض يا مدح ، پس اگر منظور عوض يا آن كه جودى باشد كه مستفيد قابل اين معنى نباشد جود نيست ، و خداى تعالى افاده وجود نموده به ممكنات به نحوى كه سزاوار است بدون عوضى و اخذ چيزى يا كسب صفتى حقيقيّه يا اضافيّه ، پس او جواد است . اين است آنچه در بعضى شروح مذكور است ليكن علّامه - رحمه اللّه - در شرح خود گفته است كه : جماعتى از اوايل نفى نموده‌اند غرض را از جواد ، و اين باطل است به نحوى كه مىآيد بيانش در مبحث عدل . و در شرح حاج محمود قلمى شده : « سيذكر المصنّف

--> ( 1 ) . م : - حقّ ( 2 ) . كشف المراد / 299