شود رؤيت حق - سبحانه « 1 » تعالى - رو « 2 » مىدهد استقرار كوه را در حال حركت شرط فرموده‌اند ، و استقرار جبل حال حركت امر محالى است ؛ پس دلالت بر امكان رؤيت نمىكند . قال : : و اشتراك المعلولات لا يدلّ على اشتراك العلل مع منع التّعليل و الحصر . « 3 » اين جواب از شبههء اشاعره است از طريق عقل كه استدلال نموده‌اند به اين شبهه بر جواز رؤيت حق - تعالى - تقرير شبهه اين است كه : متساويند جسم و عرض در اشتراك صحت رؤيت ، و اين حكم مشترك مستدعى علّت مشتركه است . يعنى چون در رؤيت شريكند در علّت آن نيز شريك خواهند بود ؛ و اشتراك ميان اينها نيست [ ب - 229 ] مگر در حدوث و وجود ، و حدوث / * ب / 170 / صلاحيّت عليّت ندارد از جهت آن كه مركب است از قيد عدمى كه مسبوق به عدم است ، پس بنا بر اين عدمى خواهد بود حدوث ، و امر عدمى باعث امر وجودى نمىشود لا بدّ اصل وجود علّت رؤيت خواهد بود ، پس هر موجود صحيح است رؤيت آن ، و اللّه - تعالى - موجود است پس مرئى مىشود . و اين دليل ضعيف است البتّه به چندين وجه : اوّل : منع است ناظرين را رؤيت اصل جسم بلكه مرئى در آن لون و ضوء است نه غير آن ، پس هر موجودى مرئى نشد .

--> ( 1 ) . م : - سبحانه ( 2 ) . الف : روى ( 3 ) . كشف المراد / 298