شروع نمود در جواب از استدلال اشاعره . و ايشان احتجاج نموده‌اند از براى رؤيت به چندين وجه : وجه اوّل : آن كه موسى سؤال از پروردگار نمود رؤيت را ، و اگر ممتنع بود صحيح نبود سؤال موسى . جواب از اين مصنّف - رحمه اللّه - گفته كه : سؤال نمودن موسى از جهت تبيّن « 1 » به قوم امتناع رؤيت بود ، چون خداى تعالى فرموده از زبان قوم كه مىگفتند : ( لَنْ نُؤْمِنَ [ لَكَ ] حَتَّى نَرَى اللَّهَ جَهْرَةً فَأَخَذَتْكُمُ الصَّاعِقَةُ ) « 2 » و قول او كه گفته : ( أَ تُهْلِكُنا بِما فَعَلَ السُّفَهاءُ مِنَّا ) . « 3 » قال : : و النّظر لا يدلّ على الرّؤية مع قبوله التّاويل . « 4 » تقرير وجه ثانى از جهت ايشان اين است كه خداى تعالى حكايت نموده از اهل جنّت در باب نظر نمودن به خدا كه گفته : ( إِلى رَبِّها ناظِرَةٌ ) كه در سوره قيامت كه ( لا أُقْسِمُ ) « 5 » است واقع است ، و ( وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ ناضِرَةٌ إِلى رَبِّها ناظِرَةٌ وَ وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ باسِرَةٌ تَظُنُّ « 6 » أَنْ يُفْعَلَ بِها فاقِرَةٌ ) « 7 » ، يعنى روها « 8 » در قيامت تازه و تابان و يا مسرور باشند ، به خداى خود نگرنده ، يعنى مستغرق مثوبات جليله باشند كه به ايشان عطا شده . و ايضا خواهد بود وجوه ترش كه معلوم باشد كه كرده خواهد شد به

--> ( 1 ) . كذا ( 2 ) . بقره / 55 . نسخه‌ها : اخذتهم ( 3 ) . اعراف / 155 . نسخه‌ها : أ فتهلكنا ( 4 ) . كشف المراد / 297 ( 5 ) . قيامه / 1 ( 6 ) . [ ب - 228 ] ( 7 ) . قيامه / 22 - 25 ( 8 ) . كذا