عالم حادث است [ - نبوده و سپس پديد آمده است ] ، پس بايد پديدآورنده‌اى داشته باشد . حال اگر آن پديدآورنده ، خود نيز [ حادث باشد و ] پديدآورنده‌اى داشته باشد [ و هرگز به يك موجود قديم كه بىنياز از پديدآورنده باشد ، نرسيم ] تسلسل و يا دور لازم مىآيد . و اگر آن پديدآورنده قديم باشد [ - موجودى كه هميشه و در همهء زمانها بوده است و هرگز زمانى نبوده كه او در آن زمان معدوم باشد ] مطلوب ما ثابت مىشود ، زيرا قديم بودن مستلزم واجب بودن است ، [ و هر موجود قديمى واجب نيز هست . ] از آنجا كه اين استدلال متكلمان بر اثبات واجب تعالى تنها با استمداد از بيان نخست [ كه متعلق به حكيمان است ] تمام مىشود ، مؤلف آن را [ - استدلال حكيمان را ] بر اين [ - استدلال متكلمان ] ترجيح داد و برگزيد .