المقارنة هو إمكان التعقل و في هذا الوجه أبحاث مذكورة في كتبنا العقلية . الوجه الثالث : أنّ كل موجود سواه ممكن ، على ما يأتي في باب الوحدانية ، و كل ممكن فإنّه مستند إلى الواجب إما ابتداء أو بوسائط على ما تقدم ، و قد سلف أنّ العلم بالعلة يستلزم العلم بالمعلول و اللّه تعالى عالم بذاته على ما تقدم فهو عالم بغيره . - 2 - صانع تعالى عالم است متن : اتقان و استحكام [ خلقت الهى ] ، مجرد بودن خداوند [ از ماده ] و اين‌كه همهء موجودات مستند به او [ - مخلوق و معلول او ] هستند ، دلايل علم و آگاهى خداوند [ به خود و ديگران مىباشد . ] شرح : مؤلف پس از بيان قادر بودن خداوند به بيان عالم بودن خداوند و چگونگى علم خداوند پرداخت و با سه دليل عالم بودن خداوند را به اثبات رساند ، كه بيان نخست از آن متكلمان و دو بيان اخير از آن حكيمان است . دليل نخست : خداى متعال كارهاى محكم [ - متقن و استوار ] كرده است [ - موجوداتى آفريده كه در كمال اتقان و نظم هستند ] ، و هركس فعلش چنين باشد ، عالم است . اما مقدمهء نخست يك امر حسّى است ، زيرا عالم يا فلكى است و يا عنصرى و آثار حكمت و استوارى در هر دو ساحت آشكار و مشهود است . و اما مقدمهء دوم يك امر ضرورى است ؛ زيرا ضرورت حكم مىكند : محال است از غير عالم فعل محكم و استوار يكى پس از ديگرى سر زند . دليل دوم : خداى متعال مجرّد [ - غير مادى ] است و هر مجرّدى به خود و به غير خود علم دارد . اما صغرا [ - مقدمهء اول استدلال ، يعنى اينكه : « خداى متعال مجرد است . » ] هرچند روشن است ، با اين حال بيان آن هنگام اثبات جسم و جسمانى نبودن