و لا يتعين منافعه . منفعت‌هاى عوض متعيّن نيست . و لا يصحّ إسقاطه . گذشتن از عوض و ساقط كردن آن صحيح نيست . و العوض عليه تعالى يجب تزايده إلى حدّ الرضا عند كلّ عاقل ، و علينا يجب مساواته . عوض اگر بر عهدهء خداوند باشد بايد تا حدّى كه هر عاقلى بدان رضايت دهد فزونى يابد ، و اگر بر عهدهء ما باشد بايد با مصيبت وارد آمده ، برابر باشد . 15 [ اجل‌ها ] و أجل الحيوان الوقت الذي علم اللّه تعالى بطلان حياته فيه . اجل حيوان همان وقتى است كه خداوند علم به پايان يافتن زندگانى او در آن دارد . و المقتول يجوز فيه الأمران لولاه . كسى كه به قتل مىرسد اگر به قتل نمىرسيد [ ممكن بود زنده بماند و ممكن بود بميرد ، يعنى ] هر دو امر در مورد او جايز است [ كه به وقوع بپيوندد . ] و يجوز أن يكون الأجل لطفا للغير لا للمكلّف . اجل انسان مىتواند لطفى براى غير او باشد ، نه براى خود مكلّف .