و يستحق عليه تعالى بإنزال الآلام و تفويت المنافع لمصلحة الغير و إنزال الغموم ، سواء استندت إلى علم ضروري أو مكتسب أو ظن ، لا ما تستند إلى فعل العبد ، و أمر عباده بالمضار أو إباحته و تمكين غير العاقل . امورى كه موجب استحقاق عوض بر خداوند مىگردند عبارتند از : فرو فرستادن درد و رنج ، تباه ساختن منفعت كسى به خاطر مصلحت غير [ مانند آن كه خداوند مال كسى را با سيل و زلزله و مانند آن تباه سازد ] ، وارد آوردن غم و اندوه‌ها ، خواه مستند به علم بديهى يا اكتسابى باشد و خواه مستند به گمان باشد ، بر خلاف اندوهى كه مستند به كار خود بنده است ، اين‌كه بندگان را امر كند به انجام كارهاى زيان‌آور و يا آن‌كه انجام آن را بر آن‌ها مباح گرداند [ مانند امر به ذبح حيوان در مناسك حج و اباحهء آن در ساير موارد ] ، مسلط ساختن غير عاقل [ مانند درندگان . ] بخلاف الإحراق عند الإلقاء في النار و القتل عند شهادة الزور . اما در آنجا كه [ شخصى ، ديگرى را ] در آتش مىافكند و او مىسوزد و يا در اثر شهادت دروغ شاهدان ، [ قاضى متهم را محكوم به قتل مىكند و ] او كشته مىشود ، عوض بر خداوند نيست . و الانتصاف عليه تعالى واجب عقلا و سمعا . بر خداى متعال ، به حكم عقل و نقل واجب است كه حق مظلوم را از ظالم بستاند . فلا يجوز تمكين الظالم من الظلم من دون عوض في الحال يوازي ظلمه . [ از آنجا كه بر خداوند واجب است حق ستم‌ديده را از ستمگر بازستاند و به او بدهد ] ، پس جايز نيست خداوند ، در جايى كه ستمگر در هنگام تسلط عوضى برابر با ستم خود ندارد كه بدهد ، ستمگر را بر ستم‌ديده مسلط سازد .