4 [ صانع تعالى مريد است ] و تخصيص بعض الممكنات بالإيجاد في وقت يدلّ على إرادته تعالى . اين‌كه خداوند بعضى از ممكنات را آفريده [ نه همهء آن‌ها را ] آن هم در وقت خاصى [ نه پيش از آن ] ارادهء خدا را اثبات مىكند . و ليست زائدة على الداعي و إلّا لزم التسلسل أو تعدّد القدماء . اراده امرى زايد بر داعى [ و انگيزهء فعل ] نيست ، چراكه در اين صورت ، تسلسل [ اراده‌ها ] و يا تعدد قدما [ - وجود چند موجود قديم و ازلى ] لازم مىآيد . 5 [ صانع تعالى سميع و بصير است ] و النقل دلّ على اتصافه بالإدراك و العقل على استحالة الآلات . نقل [ - متونى دينى اعم از آيات قرآنى و روايات معصومين عليهم السّلام ] بر اتصاف خداوند به ادراك [ جزييات ، و از آن جمله ديدنىها و شنيدنىها ] و عقل بر محال بودن آلات [ جسمانى ، مانند چشم و گوش ، براى خداوند ] دلالت دارد . 6 [ صانع تعالى متكلم است ] و عمومية قدرته تدل على ثبوت الكلام و النفساني غير معقول . عموميت قدرت خداوند ، بر ثبوت كلام [ در خداوند ، و اين‌كه خداوند مىتواند تكلّم كند ] دلالت دارد ، و كلام نفسانى امرى نامعقول است . و انتفاء القبح عنه تعالى يدلّ على صدقه . منتفى بودن هرگونه فعل زشت و ناپسند از خداى متعال ، بر راست‌گو بودن او دلالت دارد .