در اين صورت بايد به سبب ترجيح جانب عبادت ، در هرماه فقط سه روز را كه حداقل است ، حيض قرار داده و وظائف حائض را انجام دهد . « 1 » زن غير مبتدئه نيز داراى چهار حالت است : « 2 » 1 . عادت معيّن دارد ، ولى تشخيص خون حيض از راه اوصاف براى او ممكن نيست ؛ در اين صورت بايد طبق عادت خود عمل كند . 2 . عادت معين دارد و تشخيص هم براى او ممكن است ؛ در اين صورت اگرچه بعضى گفته‌اند كه بايد به تشخيص خود عمل كند ، ولى به نظر ما بهتر است در اين صورت هم طبق عادتش عمل نمايد . 3 . عادتش به‌هم خورده و عادت سابق را به ياد ندارد و تشخيص خون حيض هم براى او ممكن نيست ؛ در اين حالت سه صورت مختلف متصوّر است : الف : تعداد روزها را به خاطر داشته ، زمانش را فراموش كرده باشد . ب : تعداد روزها و زمان آنها را فراموش كرده باشد . ج : زمان را به خاطر داشته ، تعداد روزها را فراموش كرده باشد . در صورت اول يا مىتواند بعضى از خصوصيات عادت خود را به خاطر آورد يا نمىتواند . مثال اول : زنى كه مىداند در دههء اول هرماه شش روز حيض مىشده ، ولى نمىداند اين شش روز در چه روزهايى قرار داشته است . حكم چنين زنى اين است كه از روز اول تا آخر روز چهارم ماه به وظائف مستحاضه عمل كند و روز پنجم و ششم را حيض قرار داده ، به وظائف حائض عمل كند و در آخر روز ششم غسل حيض انجام دهد ؛ چون ممكن است عادت او در شش روز اول بوده باشد ، پس از روز ششم تا پايان روز دهم ، درصورتىكه خون استمرار داشته باشد ، ضمن أداى

--> ( 1 ) . درصورتىكه خونش بيشتر از سه روز ادامه پيدا كند ، در بقيه روزها وظائف مستحاضه را انجام دهد . ( 2 ) . اگرچه مصنّف رحمه اللّه در اينجا مىفرمايد : زن غير مبتدئه چهار حالت دارد ، ولى بيشتر از سه حالت براى او ذكر نمىكند .