سلطان به يكى از بندگان درگاهش كه قدر و منزلت او را مىداند ، بگويد : مرا ياد كن تا تو را ياد كنم آن بنده تمام توان خويش را به‌كار مىگيرد ، تا هميشه به ياد سلطان باشد تا سلطان نيز او را ياد كند . چنان‌كه شاعر مىگويد : « او دوست دارد بيمار شود ، تا شايد معشوقه خبر بيمارى او را بشنود و برايش نامه‌اى بنويسد و براى كسب شرف با شوق به سوى كارهاى نيك مىشتابد ، تا روزى خصلت‌هاى نيك او نزد سلمى به زبان آيد » . « 1 » بنابراين ، بندگانى عارف كه رسم ادب مىدانند ؛ مىكوشند تا مولاى خويش را فراوان ياد كنند - مولايى كه هميشه آنها را مىبيند - تا او نيز آنها را ياد آورد و چه‌بسا با فضل و احسانش از آنها راضى شود يا آنها را بپسندد . 4 . زمانى كه دعا به انسان الهام شد ، مىفهمد كه بلا زودگذر است . امام صادق عليه السّلام فرمود : آيا مىتوانيد بفهميد كه گرفتارى و بلا كوتاه است يا طولانى ؟ گفتند : خير . فرمود : هنگامى كه يكى از شما به دعا ملهم شد ، بدانيد كه بلا كوتاه است . « 2 » 5 . ديگر اينكه عادت به دعا باعث مىشود انسان هميشه دعا كند و همين امر از نزول بلا جلوگيرى مىكند . امام رضا عليه السّلام مىفرمايد : امام سجّاد عليه السّلام مىفرمود : هركس قبل از نزول بلا دعا كند ، دعايش مستجاب مىشود و كسى كه بعد از نزول بلا دعا كند ، دعايش مستجاب نمىشود . « 3 » 6 . كسى كه هميشه دعا مىكند ، در هنگام گرفتارى دعايش مستجاب مىشود . امام صادق عليه السّلام مىفرمايد : « هنگامى كه بنده‌اى در حال گرفتارى دعا مىكند ، اگر

--> ( 1 ) . يودّ بان يمسى مريضا لعلّها * اذا سمعت عنه بشكوى تراسله و يهتزّ للمعروف فى طلب العلى * لتذكر يوما عند سلمى شمائله ( 2 ) . اتعرفون طول البلاء من قصره ؟ قلنا : لا . قال : اذا الهمتم او الهم احدكم بالدّعاء فليعلم انّ البلاء قصير . بحار الانوار ، ج 93 ، ص 381 ) ( 3 ) . قال : كان على بن الحسين عليه السّلام يقول : من تقدّم فى الدّعاء قبل ان ينزل به البلاء ثمّ دعا استجيب له و من لم يتقدّم فى الدّعاء ثمّ نزل به البلاء لم يستجب له ؛ ( بحار الانوار ، ج 93 ص 382 )