ذكر روايت دوّم در باب نمازهاى وارده در شب و روز ايّام هفته [ تسامح در ادلّهء سنن ] مترجم اين رسالهء شريفه ، بر الواح صافيهء زاكيهء اصحاب خلّت و صفا مىنگارد كه : مستور نماند كه روايات معتبره وارد شده از اهل بيت عصمت و طهارت - صلوت اللّه عليهم اجمعين - كه حاصل مضمون آنها آنكه : « به هركس برسد ثوابى براى عملى ، پس آن شخص آن عمل را به رجا و التماس درك آن ثواب بجا آورد ، آن اجز و ثواب به او خواهد رسيد ، اگرچه خبر به آن طريق كه به او رسيده نباشد و پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله آن حديث را نفرموده باشد . » لاجرم به اين جهت شايع شده ما بين علماى ما - رضوان اللّه عليهم اجمعين - عمل كردن به احاديث ضعيفه در سنن و قصص و مواعظ و امثال اينها ، و به همين ملاحظه سيّد اجلّ مؤلّف كتاب در كتب خود كه در تتمّات مصباح متهجّد نوشته - كه از جمله اين رسالهء شريفه است كه جزء چهارم آن كتاب مستطاب است - رواياتى از طرق عامّه در باب صلوات و ادعيه ايراد فرموده ، از جمله در اين فصل نمازهائى كه روايت كرده براى ايّام هفته با ثواب بسيار ، به گمان احقر روايات نبويّهء آن از طرق عامّه و ضعيف است ، لهذا احقر اكتفا مىكنم به ذكر نمازها و به جهت بعض ملاحظات - كه مراعات آن اهمّ است - از ترجمهء تمام ثوابهاى وارده آنها طى كشح [ - خوددارى ] مىكنيم ، و مبادا جاهلى زبان اعتراض گشوده بر سيّد اجلّ قدّس سرّه جسارت كند كه چرا اين روايات را نقل فرموده ! كه اين كشف از بىتميزى و نادانى معترض مىكند ، چه آنكه اهل علم و فنّ