نماز هديه به امام محمّد تقى و امام على نقى و امام حسن عسكرى و امام زمان عليهم السّلام و در هديهء حضرت امام محمّد تقى و امام علىّ نقى و امام حسن عسكرى عليهم السّلام نيز مثل همان دعاها را مىخوانى تا به امام زمان عليه السّلام كه رسيدى ، همان دعاى « اللّهمّ انت السّلام » را - كه سابق گذشت - مىخوانى تا مىرسى به « اللّهمّ إنّ هاتين الرّكعتين » ، و اين دعا را مىخوانى تا آخر كه سه مرتبه يا ولى الحسن است . در بجا آوردن نماز هديه سستى نكن سيّد اجلّ على بن طاووس كلامى فرموده كه حاصلش اين است : مبادا تو را كسالت گيرد از تكرار نماز هديه در هر روز ، يا آنكه با خود گوئى كه ائمّهء معصومين عليهم السّلام مستغنى از هديهء من مىباشند و به اين سبب بجا نياورى ؛ همانا درست است كه ائمّه معصومين عليهم السّلام مستغنى [ : بىنياز ] از هديهء تو مىباشند ، لكن تو محتاجى به فرستادن هديه نزد ايشان و مستغنى از آن نيستى ، و بايد از خداى المؤمنين امتنان « 1 » داشته باشى كه تو را به اين عمل هدايت كرد . و مبادا خيال كنى كه من حقيرم و عمل من كوچكتر از آن است كه هديه خدمت ايشان كنم ، و بدين‌سبب در بجا آوردن آن كوتاهى كنى ؛ چه آنكه اين خيال درست نيست ، براى آنكه اگر اين ملاحظه صحيح باشد ، بايد در خدمت مولايت ( خداى المؤمنين ) ، كه اعظم از هر عظيمى است ، به عبادت و خدمت اقامت نكنى . پس هرگاه كه خود را در خدمت مولاى خود برپا داشتى ، پس ديگر معنا ندارد استصغار [ - كوچك شمردن ] نفس خود در خدمت اولياء خدا ، خصوص پس از آنكه تو را براى خدمت به خودشان پسنديده باشند .

--> ( 1 ) . منّت پذيرفتن ، سپاس داشتن .