بلكه بر ايشان ظاهر شد ، آنچه را كه از پيش مخفى و پنهان مىداشتند . بسا آدمى گناهانى را در پنهانى مرتكب مىشود تا كسى بر وقوع آنها آگاهى نيابد ولى با شگفتى فراوان در قيامت خواهد ديد كه نه تاريكى در ضبط اموال تأثيرى داشته و نه روشنى و نه گوشه خلوت عمل را از اثر انداخته و نه ملاء عام و جاى آشكار . بلكه حافظان اعمال بزرگوارانه همه كردارها را اعم از كوچك يا بزرگ ضبط كرده‌اند و امروز عين آنها را به نمايش در آورده‌اند . 4 - وَ بَدا لَهُمْ مِنَ اللَّهِ ما لَمْ يَكُونُوا يَحْتَسِبُونَ ( زمر - 47 ) و از سوى خدا بر ايشان ظاهر شد آنچه را كه گمان نمىبردند . كارهاى بدى را كه انسان در پنهانى انجام مىدهد براى اين است كه اولا مورد تعقيب و مجازات قرار نگيرد ثانيا در بين مردم رسوا نشود اما در آخرت همه پنهان كارىهاى خويش را خواهد ديد و با شرمندگى و انفعال خاك بودنش را آرزو خواهد كرد . نگاه كنيد به آيه 41 سوره نبأ كه مىفرمايد : يَوْمَ يَنْظُرُ الْمَرْءُ ما قَدَّمَتْ يَداهُ وَ يَقُولُ الْكافِرُ يا لَيْتَنِي كُنْتُ تُراباً روزى كه مرد در آنچه كه دو دستش پيش فرستاده مىنگرد و كافر مىگويد : اى كاش خاك بودم . از اين آيه شريفه نيز معلوم مىشود كه انسان هر چه را پيش فرستاده مىبيند و در آن نگاه مىكند و اگر بديهايش از خوبيهايى كه كرده باشد بيشتر باشد و آتشى كه در دنيا براى خود و ديگران افروخته شعله‌ور ببيند ، در حسرت خاك بودن خواهد ماند ، زيرا