قياس است ساير صفات نيكو كه براى خدا شماره شده است كه از آن جمله رقيب بودن مىباشد كه موضوع بحث ما است . ممكن است در بادى امر نتوان باور كرد كه خداوند صفات نيكوى خود را در مخلوقاتش قرار داده باشد ، ولى اندكى تعمق ، حقيقت مكتومه و پوشيده را روشن و آشكار خواهد كرد مثلا خداوند مىفرمايد : فَتَبارَكَ اللَّهُ أَحْسَنُ الْخالِقِينَ ( مؤمنون - 14 ) با اين كه مىدانيم فقط خدا « خالق » همه چيز است مع ذلك از كلمه « خالقين » ( خلق‌كنندگان ) كه به صورت جمع استعمال شده معلوم مىشود كه خدا صفت آفريدن را در مخلوقات خود قرار داده ولى احسن و بهترين آنها خود اوست كه در رأس همه خالقين قرار گرفته است . و يا در آيه 64 سوره يوسف مىفرمايد : فَاللَّهُ خَيْرٌ حافِظاً وَ هُوَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ خداوند بهترين حافظ است و فقط او مهربانترين مهربانهاست . از اين آيه استفاده مىشود كه غير از خدا « حافظ » و نگهبان و همچنين « رحيم » وجود دارد ولى فقط خدا بهترين حافظ و رحيم‌ترين رحم‌كنندگان است . و يا خداوند « محسن » است و نيكوكاران را دوست دارد . وَ أَحْسِنُوا إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ ( بقره - 195 ) و يا خداوند عادل است و دادگران را دوست دارد . إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ