« اللّهمّ ، فلان بن فلان ، اللّهمّ ، فلان بن فلان . » - خداوندا ، فلانى پسر فلانى را [ بيامرز ] . ) « 1 » به اندازه‌اى كه نتوانستم بشمارم . وقتى كه سلام نماز را گفت . عرض كردم : اى عبد اللَّه ، هيچ جايگاهى بهتر از جايگاه تو نديده‌ام ، ولى از يك خصلت تو اصلا خوشم نيامد . گفت : چه چيز من خوشايند تو نبود . گفتم : به بسيارى از برادرانت دعا كردى ، ولى نشنيدم كه براى خود دعايى بكنى . گفت : اى عبد اللَّه ، از مولايمان امام صادق عليه السّلام شنيدم كه مىفرمود : « هر كس در غياب برادر مؤمن خويش براى او دعا كند ، از كناره‌هاى آسمان ندا مىشود : اى فلانى ، براى توست مانند آنچه كه براى برادرت درخواست نمودى ، و براى توست صد هزار برابر آن . » لذا دوست نداشتم صد هزار برابر ضمانت شده را به خاطر يكى كه نمىدانم آيا مستجاب مىشود يا خير ، ترك كنم . 4 - و نيز از آن جمله است روايت همين بندهء صالح ، عبد اللَّه بن جندب - رضوان اللَّه عليه - از مولايمان موسى بن جعفر امام كاظم عليه السّلام . علىّ بن ابراهيم بن هاشم مىگويد : پدرم به من گفت : عبد اللَّه بن جندب را در « موقف » عرفات ديدم ، و وقوف او بهتر و باحال‌تر از همه بود ، پيوسته دستهاى خويش را به سوى آسمان دراز كرده و اشكش بر گونه‌اش جارى بود و به زمين مىريخت . پس از رفتن مردم به او گفتم : اى [ أ ] با محمّد ، هرگز وقوفى بهتر و با حال‌تر از وقوف تو نديدم . وى گفت : به خدا سوگند ، جز براى برادرانم دعا ننمودم . و اين بخاطر آن بود كه حضرت ابا تعالى موسى بن جعفر عليهما السّلام به من خبر داد كه : « هر كس در غياب برادرش براى او دعا كند ، از سوى عرش ندا مىشود : براى توست صد هزار برابر آن » ، لذا خوشم نيامد كه صد هزار برابر ضمانت شده را به خاطر يكى كه نمىدانم آيا مستجاب مىشود يا خير ، فرو گذارم .

--> ( 1 ) به جاى فلان بن فلان ، برادران مؤمن خود را ذكر مىنمود .