مىگذشت ، ديد كه توانگران در حالى كه لباسهايى بافته شده از مو پوشيده ، و خاك بر سرشان مىريزند ، و به پا ايستاده‌اند ، و به درگاه پروردگار اشك بر گونه‌هايشان جارى است . آن حضرت از روى ترحّم و دلسوزى برايشان گريست ، و به درگاه پروردگار عرض كرد : اى معبود من ، اينان بنى اسرائيل هستند كه بسان كبوتر سخت مىگريند و ناله سر مىدهند ، و همچون گرگ زوزه مىكشند ، و همانند سگ عوعو مىكنند . خداوند به او وحى فرمود : چرا چنين مىكنند ؟ آيا به خاطر اينكه گنجينهء من تمام شده است ، يا اينكه داراييها و عناياتم اندك شده ، يا من مهربانترين مهربانها نيستم ؟ ليكن به اطّلاع آنان برسان كه من به آنچه در دلهايشان است آگاهم ، آنان مرا مىخوانند در حالى كه حضور قلب ندارند و دلهايشان از من غائب ، و به دنيا مايل است . » 12 - عدم غفلت و اشتغال نداشتن به امور بيهوده . زيرا در حديث آمده كه پيامبر اكرم صلّى اللَّه عليه و آله فرمود : « با حالتى كه به اجابت دعا يقين داريد دعا كنيد ، و بدانيد كه خداوند هرگز دعاى كسى را كه قلبش از خدا غافل و به امور بيهوده مشغول باشد ، مستجاب نمىفرمايد . » 13 - ترك نكردن امر به معروف و نهى از منكر . زيرا در روايت آمده كه پيامبر اكرم صلّى اللَّه عليه و آله فرمود : « بىگمان يا امر به معروف و نهى از منكر خواهيد نمود ، و يا خداوند اشرارتان را بر نيكانتان مسلّط خواهد نمود ، و در اين هنگام نيكانتان دعا خواهند نمود ولى دعاى آنان مستجاب نخواهد شد . » 14 - نفرين نكردن بر دوست . زيرا در حديث آمده كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله فرمود : « از خدا خواستم كه نفرين دوست بر دوست خويش را مستجاب نگرداند . » 15 - پاكيزه ساختن خوراك و پرهيز از حرام خوارى . زيرا روايت شده كه امام صادق عليه السّلام فرمود : « هر گاه كسى از شما خواست كه دعايش مستجاب شود ، كسب خويش را [ از مال حرام ] پاكيزه نموده ، و از عهدهء