السيد ابن طاووس ( مترجم : م - ر )

74

ادب حضور ( فلاح السائل ) ( فارسى )

دعاست و بعد فرمود : آيا دعا استوارترين عبادت نيست ؟ ! سپس دو بار افزود : به خدا سوگند دعا ، استوارترين عبادت است . » 2 - در روايت ديگر آمده كه از امام باقر عليه السّلام پرسيده شد : كداميك از اين دو در نماز افضل است . بيشتر قرآن خواندن ، يا طول دادن ركوع و سجود ؟ حضرت فرمود : بسيار درنگ كردن در ركوع و سجود . مگر كلام خداوند متعال را نشنيده‌اى كه مىفرمايد : فَاقْرَؤُا ما تَيَسَّرَ مِنْهُ ، وَ أَقِيمُوا الصَّلاةَ « 1 » - پس هر مقدار از قرآن را كه ميسّر است قرائت كنيد ، ولى نماز را كاملا به پا داريد . مسلّما مقصود خداوند از « به پا داشتن نماز » بسيار درنگ كردن در ركوع و سجود و طول دادن آن دو است . راوى مىگويد عرض كردم : كداميك از اين دو افضل است : قرائت قرآن بسيار يا دعاى بسيار ؟ حضرت فرمود : دعاى بيشتر . مگر فرمايش خداوند متعال را نشنيده‌اى كه مىفرمايد : قُلْ : ما يَعْبَؤُا بِكُمْ رَبِّي لَوْ لا دُعاؤُكُمْ . « 2 » - بگو : اگر دعايتان نبود ، پروردگارتان چه اعتنايى به شما داشت ؟ ! از ديدگاه عقل از لحاظ عقلى نيز مىتوان وجهى موافق با آنچه كه پيرامون افضل بودن دعا از قرائت قرآن روايت شده يافت . و آن اينكه : 1 - مسلّما اين گونه نيست كه هر كس كلام خداوند - جلّ جلاله - را بخواند ، به خدا معرفت داشته باشد ، و قدر كلام الهى را بشناسد ، و با تلاوت خويش خشنودى خدا را بخواهد ؛ ولى امكان ندارد كسى دعا و درخواست و آرزو كند و كسى را كه مىخواند و از او درخواست مىكند و آرزوى خويش را از او مىخواهد ، يعنى

--> ( 1 ) مزّمّل ( 73 ) : 20 . ( 2 ) فرقان ( 25 ) : 77 .