السيد ابن طاووس ( مترجم : م - ر )
488
ادب حضور ( فلاح السائل ) ( فارسى )
زمين گير و گرفتار به بيمارى رماتيسم مىگردد ، و عقل و تمام بهرههاى اعضا و جوارحش را كه به وسيلهء آن براى مولاى علّام الغيوب خويش عمل مىكرد ، از دستش مىرود ، وقت خوابيدن گويى اختيار افراد تحت تكفّل و اموال و حوايج و امور ضرورى او از دست او خارج مىشود ، و نمىداند كه بر آنها چه خواهد گذشت ، و نيرويى براى نگهدارى نفس خويش و حفظ امور مهمّى كه بدان اشاره نموديم باقى نمىماند . و اگر آنها را به وسيله قفل و پاسبان هم مصون سازد ، وقتى خوابيد ممكن است زمانى خلاف آنچه اراده نموده ، واقع شود . بنا بر اين ، هنگامى كه مىخوابى ، گويى كه به مصيبتهاى هولناكى مبتلا ، و در گرفتاريهاى فراموشكننده واقعشدهاى ، و جز خداوند - جلّ جلاله و تقدّس كماله - نمىتواند اعضا و جوارحت را بيدار نموده و عافيت بخشد و كمال زندگانى را به آنها ارزانى دارد ، و نيروى گوش و چشم و زبان و عقل و تمام [ يا : ساير ] مقاصدت را كه به واسطه خوابيدن ، پراكنده و پريشان گشته ، برگرداند و امور پراكندهء تو را جمع سازد . از اين رو ، به پيشگاه خدا توبه نما ، توبهاى خالص و پاكيزه از هر كوتاهى كه پيش از خوابيدن داشتى . و اگر به خاطر قلّت معرفت به مولايت كه تو را مىبيند ، نفس و عقل و قلبت در توبه حقيقى با تو موافقت ننمودند ، از رحمت و بخشش خدا طلب عفو و گذشت بنما ، كه او - جلّ جلاله - خداوندگار بردبار و مهربان و شفيق است و بر اساس نيكيها و بخششهايى كه به بندگان خود دارد ، زيبندهء آن است كه به تو نيز تفضّل نمايد . و اگر بسان جنايتكاران و گناهكاران در نزد بزرگترين مالكان كه بر آنان سيطره و چيرگى دارد ، از خدا طلب عفو و گذشت ننمودى ، حدّ اقل مانند شخص بيچاره و نيازمند و ذليل خود را تسليم و سرسپردهء خدا نموده ، و دين و نفس و دارايى و افراد تحت تكفّل و آرزوهاى خويش و هر چيزيى را كه بدان نيازمندى ، در تحت نگاهدارى آن خداوند مهربان و بردبار و بزرگوارى كه در پيشگاهش بسيار گستاخى و سوء ادب نمودهاى ، در آورده و تسليم او ساز . و در باطن توجّه داشته باش كه تمام