مولايمان امير الحسن عليه السّلام به حسب حديث منقول ، به هر دو صورت دعا نموده باشند . كيفيّت اقامه و نماز مغرب وقتى بنده از اعمال بعد از اذان - كه در اذان ظهر گذشت - و از دعايى كه هم اكنون ياد آور شديم فراغت پيدا كرد ، براى گفتن اقامه به پا خيزد ، و آن را با توضيحى كه گذشت بگويد ، و بعد از آن به كيفيّتى كه گفتيم و روايت نموديم ، دعا كند . اينك مىگويم : اگر عادت به سهو در نماز مغرب داشته باشد ، بايد در ركعت اوّل و دوّم ، سوره‌هايى را قرائت كند كه عمر بن يزيد مىگويد . « به محضر امام صادق عليه السّلام از سهو كردن در نماز مغرب شكايت نمودم . حضرت فرمود : آن نماز را با قرائت سورهء « قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ » ، و « قُلْ يا أَيُّهَا الْكافِرُونَ » بجا آور . و من چنين كردم ، و آن موضوع رفع شد . » سپس با تكبيرهاى هفتگانه و دعاهاى آن به همان صورتى كه پيش از اين ذكر نموديم توجّه نموده ، و نيّت كند كه « نماز واجب مغرب را به صورت ادا و به جهت وجوبش و براى انجام عبادت خداوند - جلّ جلاله - از آن جهت كه او زيبندهء پرستش است ، بجا مىآورم . » و تكبيرة الاحرام را - كه از جمله تكبيرات هفتگانه است - بگويد ، و سه ركعت آن را به صورت نماز ظهر و به همان ترتيبى كه شرح داديم بجا آورد ، جز اينكه حمد و سوره را در دو ركعت اوّل و دوّم در اينجا بلند و به صورت جهرى قرائت كند ، و در ركعت سوّم سورهء حمد را آهسته بخواند . « 1 » و هنگامى كه دو سجدهء ركعت سوّم را انجام داد برنخيزد ، بلكه به همان صورت كه در تشهّد بايد نشست بنشيند ، و به همان صورتى كه در تشهّد دوّم نماز ظهر ذكر نموديم تشهّد بجا آورد ، و سلام بگويد .

--> ( 1 ) يعنى اگر خواست در ركعت سوّم به جاى تسبيحات اربعه ، سورهء حمد را بخواند ، آن را آهسته بخواند .