السيد ابن طاووس ( مترجم : م - ر )

412

ادب حضور ( فلاح السائل ) ( فارسى )

أَ هُمْ يَقْسِمُونَ رَحْمَتَ رَبِّكَ ؟ ! نَحْنُ قَسَمْنا بَيْنَهُمْ مَعِيشَتَهُمْ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا ، وَ رَفَعْنا بَعْضَهُمْ فَوْقَ بَعْضٍ دَرَجاتٍ . « 1 » - آيا آنان رحمت پروردگارت را تقسيم مىكنند ؟ ! ماييم كه روزى و گذران زندگى آنان را در زندگانى دنيا تقسيم نموده ، و درجات برخى را بالاتر از بعضى ديگر قرار داديم . ولى اگر در آغاز شب و يا روز ، نسبت به آن دو فرشته اهمّيتى در دل خويش احساس نكردى ، بدان كه مسلّما از لحاظ دين ، يقين ، قلب و باطن مريض هستى ، پس براى درمان دين و عقل خود دست توسّل به خداوند - جلّ جلاله - بزن . و مبادا بگويى : من با فلانى و فلانى بوده و شبانه روز با آنها مصاحبت نموده‌ام ، ولى نديده‌ام كه آنان نسبت به اين دو فرشته اهتمام و توجّه داشته و ارزشى براى آنها قايل باشند ؛ زيرا اگر به كتاب و رسول خدا باور داشته باشى ، به اهل غفلت التفات نكرده ، و به آنان اقتدا ننموده ، و تنها به آنچه كه عقلا و نقلا ثابت است عمل مىكنى ؛ چرا كه بيشتر مردم در اين زمانه در غفلت هولناكى هستند ، ولى خداوند - جلّ جلاله - به آنان لطف فرموده و با عناياتى كه خود شايستهء آن است غفلت آنان را جبران نموده است . پيش از اين ، تو را بر حقيقت آنچه كه هنگام وداع اين دو فرشته در وقت غروب آفتاب گفته مىشود ، آگاهانيديم « 2 » ، و آن را با استفاده عقل و نقل روشن ساختيم ، و آن حجّت خداوند علّام الغيوب است بر هر كسى كه به او رسيده باشد . كيفيّت ملاقات و سلام به دو فرشتهء نگاهبان بر اعمال اينك مىگويم : هر گاه سرخى آفتاب از افق مشرق - البتّه با نبود موانع مشاهدهء آن - بر طرف شد ، يا در هنگام وجود موانعى كه مانع از شناخت آن وقت مىگردد ، ظنّ غالب به از بين رفتن آن حاصل شد ، و وقت حضور دو فرشتهء شب بر اساس روايات منقول رسيد ، اگر آن را از طريق مراحم ربّانى در نيافتى ، همانند آغاز روز بر آن دو

--> ( 1 ) زخرف ( 43 ) : 32 . ( 2 ) ر ، ك : فصل بيست و دوّم .