پايان ببرى ، زيرا روايت شده كه امام صادق عليه السّلام به نقل از رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله فرمود : « خوشا به حال كسى كه در نامهء عمل او در روز قيامت در زير هر گناه أستغفر اللَّه ديده شود . » 22 - اگر در هنگام محاسبهء دو فرشتهء نگاهبان ، با باطن صادق و نيّت خالص توجّه داشته باشى كه در سفر خود از ابتداى هستى و پيمودن راه به سوى روز موعود ، ميهمان خدا ، يا ميهمان پيامبر اكرم صلّى اللَّه عليه و آله ، يا ميهمان يكى از ائمّه عليهم السّلام هستى ، و نيز اگر در حكم ضيافت بر سر سفره‌هاى رحمت و مهربانى آنان صادق باشى ، پس بر آن دو فرشته سلام مىگويى ، سلامى همراه با تصديق و تسليم ، يا بسان سلام رفيق بر رفيق خود ، و هنگام محاسبه با زبان ادب و مراقبه مىگويى : « من ميهمان خداوند - جلّ جلاله - يا ميهمان رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله ، يا ميهمان افرادى از خواصّ و اولياى خدا هستم كه در ضيافت خدايند ، و ميهمان در حكم ميهماندار است ، و به كسى كه در حكم ضيافت و ميهمانى اويم وابسته‌ام ؛ پس شما دو فرشته ، نامهء عمل مرا از دست كسى كه من در پناه و تحت حمايت و بر سر سفره‌اش هستم ، بگيريد . » و نيز توجّه داشته باش كه سزاوار است ميهماندار ، از رسوايى و خوارى و تمام آسيبهايى كه به ميهمان مىرسد جلوگيرى كند ، زيرا ميهمان به ريسمان او چنگ زده ، آيا نشنيده‌اى كه حضرت لوط عليه السّلام فرمود : وَ لا تُخْزُونِ فِي ضَيْفِي « 1 » - و در رابطهء با ميهمانم ، مرا رسوا ننماييد . پس اميد است كه خداوند - جلّ جلاله - به خاطر بزرگداشت كسى كه تو در ضيافت اويى ، بر نامهء عمل تو قلم عفو كشيده و آن را از رحمتش پر كند ؛ يا اينكه ميهماندار شفاعت تو را بنمايد و خداوند - جلّ جلاله - به واسطهء شفاعت او تو را نيز مورد عفو خويش قرار دهد . 23 - سپس چنان كه در آغاز روز بر دو فرشته نگاهبان سلام دادى ، با آن دو وداع و

--> ( 1 ) هود ( 11 ) : 78 .