السيد ابن طاووس ( مترجم : م - ر )

352

ادب حضور ( فلاح السائل ) ( فارسى )

درودها و رحمتها و سلام و بركتهاى خداوند بر جدّش حضرت محمّد باد ، و خداوند اينها را به خدمت آن بزرگوار برساند ! يحيى بن فضل نوفلى مىگويد : در بغداد ، بعد از فراغت حضرت ابى تعالى موسى بن جعفر عليه السّلام از نماز عصر ، به خدمت آن بزرگوار وارد شدم ، و ديدم كه دستهاى خويش را به سوى آسمان بلند نموده است ، و شنيدم كه مىفرمود : « أنت اللَّه لا إله إلّا أنت الأوّل و الآخر و الظّاهر و الباطن ، و أنت اللَّه لا إله إلّا أنت إليك زيادة الأشياء و نقصانها ، و أنت اللَّه لا إله إلّا أنت خلقت الخلق به غير معونة من غيرك و لا حاجة إليهم ، أنت اللَّه لا إله إلّا أنت منك المشيئة [ يا : المشيّة ] و إليك البدأ ، أنت اللَّه لا إله إلّا أنت قبل القبل و خالق القبل ، أنت اللَّه لا إله إلّا أنت بعد البعد و خالق البعد ، و أنت اللَّه لا إله إلّا أنت تمحو ما تشاء و تثبت و عندك أمّ الكتاب ، أنت اللَّه لا إله إلّا أنت غاية كلّ شىء و وارثه ، أنت اللَّه لا إله إلّا أنت لا يعزب عنك الدّقيق و لا الجليل ، أنت اللَّه لا إله إلّا أنت لا يخفى عليك اللّغات ، و لا تتشابه عليك الأصوات ، كلّ يوم أنت في شأن ، لا يشغلك شأن عن شأن ، عالم الغيب و أخفى ، ديّان الدّين ، مدبّر الأمور ، باعث من في القبور ، محى العظام و هى رميم . أسألك باسمك المكنون المحزون الحىّ القيّوم الّذى لا يخيب من سألك به ، أن تصلّى على محمّد و آله ، و أن تعجّل فرج المنتقم لك من أعدائك ، و أنجز له ما وعدته ، يا ذا الجلال و الإكرام . » - تويى خداوندى كه معبودى جز تو نيست كه آغاز و پايان و آشكار و نهان مىباشى ، و تويى خداوندى كه معبودى جز تو نيست كه افزونى و كاستى اشياء به توست ، و تويى خداوندى كه معبودى جز تو نيست كه مخلوقات را بدون يارى و نياز به غير آفريدى ، و تويى خداوندى كه معبودى جز تو نيست كه مشيّت و خواست از تو و آغاز هر چيز به سوى توست ، و تويى خداوندى كه معبودى جز تو نيست كه پيش از پيش و آفرينندهء « قبل » هستى ، تويى خداوندى كه معبودى جز تو نيست كه بعد از بعد و آفرينندهء « بعد » هستى ، و تويى خداوندى كه معبودى جز تو نيست و هر چه را بخواهى محو و يا اثبات مىفرمايى ، و امّ الكتاب در نزد توست ، تويى خداوندى كه معبودى جز تو نيست كه نهايت و وارث هر چيز هستى ، و تويى خداوندى كه معبودى جز تو نيست كه هيچ چيز نه كوچك و نه بزرگ بر تو پوشيده نمىماند ، تويى خداوندى كه معبودى جز تو نيست كه زبانهاى گوناگون بر تو مخفى نمىماند ، و صداهاى مختلف براى تو متشابه نمىگردد ، و