خويش مرقوم فرمود : « يا من أظهر الجميل و ستر القبيح و لم يهتك السّتر عنّى ، يا كريم العفو ، يا حسن التّجاوز ، يا واسع المغفرة ، يا باسط اليدين بالرّحمة ، يا صاحب كلّ نجوى ، و يا منتهى كلّ شكوى ، يا كريم الصّفح ، يا عظيم المنّ ، يا مبتدئ كلّ نعمة قبل استحقاقها ، يا ربّاه يا سيّداه يا مولاه يا غايتاه ، صلّ على محمّد و أهل بيته ، أسألك أن لا تجعلنى في النّار . » - اى خدايى كه زيبا را آشكار نموده و زشت را مىپوشانى و پرده درى نمىكنى ، اى كسى كه بزرگوارانه در مىگذرى ، اى نيكو گذشت ، اى گسترندهء آمرزش ، اى كسى كه دو دست [ جلال و جمال ] را به رحمت گشاده‌اى ، اى همدم هر مناجات و سخن درگوشى ، و اى منتهاى هر شكايت ، اى بزرگوارانه گذشت‌كننده ، اى صاحب بخشش بزرگ ، اى كسى كه پيش از استحقاق نعمتى ابتدائا شروع به عطا مىكنى ، اى پروردگار من ، اى آقاى من ، اى مولاى من ، اى نهايت [ آرزوى ] من ، بر محمّد و اهل بيتش درود فرست ، از تو درخواست مىنمايم كه مرا در آتش جهنّم قرار ندهى . سپس هر چه كه به ذهنت آمد درخواست مىكنى . » « 1 » طريق دوّم : جدّم ابى جعفر طوسى - رحمه اللَّه - دعاى بعد از سلام دو ركعت چهارم از نافله‌هاى عصر را درست به اين لفظ آورده است : « يا من أظهر الجميل و ستر القبيح ، يا من لم يؤاخذ بالجريرة و لم يهتك السّتر ، يا عظيم العفو ، يا حسن التّجاوز ، يا باسط اليدين بالرّحمة ، يا صاحب كلّ حاجة [ يا : نجوى ] ، يا واسع المغفرة ، يا مفرّج كلّ كربة ، يا مقيل العثرات ، يا كريم الصّفح ، يا عظيم المنّ ، يا مبتدئا بالنّعم قبل استحقاقها ، يا ربّاه ، يا سيّداه ، يا غاية رغبتاه ، أسألك بك و بمحمّد و بعلىّ و فاطمة و تعالى و الحسين و علىّ بن الحسين و محمّد بن علىّ و جعفر بن محمّد و موسى بن جعفر و علىّ بن موسى و محمّد بن علىّ و علىّ بن محمّد و تعالى بن علىّ و القائم المهدىّ ، الأئمّة الهادية عليهم السّلام ، أن تصلّى على محمّد و آل محمّد ، و أسألك يا اللَّه ، ألّا تشوّه خلقى بالنّار ، و أن تفعل بى ما أنت أهله . »

--> ( 1 ) كافى ، ج 2 ، ص 578 ، روايت 4 ( با اندكى تفاوت در برخى از الفاظ ) - ناگفته نماند كه اين قسمت در برخى از نسخه‌هاى كتاب در آخر طريق دوّم آمده است .