السيد ابن طاووس ( مترجم : م - ر )
337
ادب حضور ( فلاح السائل ) ( فارسى )
فصل بيستم آداب و اسرار و تعقيبات نافلههاى نماز عصر دعاهايى كه براى نافلههاى نماز عصر ذكر مىكنيم ، بسيار مورد نظر پروردگار است ، و هر كس آنها را بخواند در مقام استجابت قرار مىگيرد ، لذا بايد در آخر آن دعاها ، ذكر حوايج مهمّ را مغتنم شمرد . اينك مىگوييم : كيفيّت انجام نوافل عصر وقتى بنده از تعقيب نماز ظهر به همان صورت كه شرح داديم فراغت پيدا كرد ، براى انجام نافلههاى نماز عصر به پا خيزد ، و هر دو ركعت آن را به اين نيّت آغاز كند : « دو ركعت نماز مستحبّى بجا مىآورم ، تا بدين وسيله خداوند - جلّ جلاله - را از آن جهت كه زيبندهء پرستش است عبادت نمايم » و تكبيرة الاحرام و « أعوذ باللَّه من الشّيطان الرّجيم » بگويد و سورهء حمد و بعد از آن هر سورهء قرآن را كه خواست بخواند ، و اگر در هر ركعت همراه با حمد ، سورهء قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ ، و « إِنَّا أَنْزَلْناهُ » ، و « آية الكرسىّ » را بخواند ، بهتر خواهد بود ، زيرا پيش از اين در ذكر نافلههاى نماز ظهر فضيلت آن را ياد آور شده و راه عمل به آن را تسهيل نموديم . وقتى بنده سلام دو ركعت اوّل از نوافل عصر را گفت و تسبيح حضرت زهرا عليها السّلام را به همان كيفيّتى كه گفتيم بجا آورد ، بگويد : دعاى بعد از سلام دو ركعت اوّل « اللّهمّ ، إنّه لا إله إلّا أنت الحىّ القيّوم العليم العظيم الحليم الكريم الخالق الرّازق المحيي المميت البديء البديع ، لك الحمد و لك الكرم ، و لك المنّ و لك الجود ، و الأمر وحدك لا