السيد ابن طاووس ( مترجم : م - ر )

332

ادب حضور ( فلاح السائل ) ( فارسى )

إلى من تكلنى يا ربّ المستضعفين و أنت ربّى ؟ إلى عدوّ ملّكته أمرى ، أم إلى بعيد فيتجهّمني [ يا : فيتجهّمني ] ، فإن لم تكن غضبت علىّ يا ربّ فلا أبالى ، غير أنّ عافيتك أوسع لى و أحبّ إلىّ . أعوذ بوجهك الكريم الّذى أشرقت له السّماوات و الأرض ، و كشفت به الظّلمة ، و صلح عليه أمر الأوّلين و الآخرين ، من أن يحلّ علىّ غضبك ، أو ينزل بى سخطك ، لك الحمد حتّى ترضى و بعد الرّضا ، و لا حول و لا قوّة إلّا بك . » - خداوندا ، سپاس تو را همان گونه كه مرا آفريدى در حالى كه هيچ چيز قابل ذكر نبودم . پروردگارا ، مرا بر هول و هراسهاى دنيا و مصيبتهاى روزگار و گرفتاريهاى زمانه و ناراحتيهاى گلوگير آخرت و مصيبتهاى شبانه روز يارى فرما ، و از شرّ آنچه كه ستمگران در زمين انجام مىدهند كفايت فرما ، و در سفرم همراه من ، و در خانواده‌ام جانشين من باش ، و آنچه را به من روزى دادى پر خير گردان ، و مرا در نزد خويش ذليل ، و در چشم مردم بزرگ ، و در نزد خود محبوب نما ، و به واسطهء گناهانم مفتضح ، و به جهت كردارم گرفتار ، و به واسطهء صفات بدم رسوايم مفرما ، و از شرّ جنّ و انس سلامتم بدار ، و به اخلاق نيكو موفّقم گردان ، و از اخلاق ناپسند دورم بدار . اى پروردگار ناتوانان ، مرا به چه كسى واگذار مىكنى ، در حالى كه تو پروردگار من هستى ؟ آيا به دشمن [ و شيطان ] ى كه مالك امرم گردانيده‌اى ، يا به شخص دورى كه بر من هجوم آورد [ يا : با روى عبوس با من برخورد كند ] ؟ ! پس اى پروردگار من ، اگر تو بر من خشم نگيرى ، باكى ندارم ، جز اينكه عافيت تو براى من وسيعتر و دوست داشتنىتر است . پناه مىبرم به روى [ و اسماء و صفات ] بزرگوارت كه آسمانها و زمين بدان روشن گرديده ، و تاريكى به واسطهء آن بر طرف شده ، و امر اوّلين و آخرين بدان شايسته گشته ، از اينكه مشمول غضبت گردم ، يا خشمت بر من فرود آيد . ستايش مخصوص توست تا اينكه خشنود گردى ، و حتّى بعد از خشنودىات . و هيچ دگرگونى و نيرويى نيست جز به تو . فضيلت نماز واقعى از ديدگاه روايت اينك فضيلت نماز كسانى را كه به تدبير خداوند - جلّ جلاله - راضى و خرسند هستند ، و به شرطها و پيمانهاى خود با خداوند - جلّ جلاله - وفا مىكنند ، ذكر مىكنيم :