وعد بالاجابة ، يا من قال : ادْعُونِي ، أَسْتَجِبْ لَكُمْ ، « 1 » يا من قال : وَ إِذا سَأَلَكَ عِبادِي عَنِّي ، فَإِنِّي قَرِيبٌ أُجِيبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذا دَعانِ ، فَلْيَسْتَجِيبُوا لِي ، وَ لْيُؤْمِنُوا بِي ، لَعَلَّهُمْ يَرْشُدُونَ . « 2 » و يا من قال : يا عِبادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلى أَنْفُسِهِمْ ، لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ ، إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعاً ، إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ . « 3 » ، لبّيك و سعديك ، ها ، أنا ذا بين يديك ، المسرف ، و أنت القائل : لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ ، إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعاً . - صداها تنها به سوى تو بلند ، و چهره‌ها تنها در برابر تو فروتن ، و گردنها فقط براى تو خاضع هستند ، و داورى در اعمال تنها به درگاه توست . اى بهترين كسى كه از او درخواست مىشود ، و بهترين كسى كه عطا مىفرمايى ، اى راستگو ، اى نيكوكار ، اى كسى كه خلف وعده نمىفرمايى ، اى كسى كه دستور دعا و وعده اجابت دادى ، اى كسى كه فرمودى : « مرا بخوانيد ، تا دعاى شما را اجابت نمايم . » اى كسى كه فرمودى : « و هر گاه كه بندگانم در بارهء من درخواست نمايند ، [ بگو ] من نزديكم و دعاى دعاكنندگان را هر گاه كه مرا بخوانند اجابت مىنمايم ، پس بايد آنان [ بندگان ] دعوت مرا پذيرفته و به من ايمان آورند ، اميد كه رهنمون گردند . » و اى كسى كه فرمودى : « اى بندگان من كه بر نفس خويش اسراف نموديد ، از رحمت خدا نوميد نشويد ، چرا كه حتما خداوند همهء گناهان را مىآمرزد ، براستى كه اوست بسيار آمرزندهء مهربان . » آرى و آرى ، هان ، اينك من همان اسراف‌كنندهء [ بر نفس خويش ] هستم ، و تو فرموده‌اى : « از رحمت خدا نوميد نشويد ، براستى كه خداوند همهء گناهان را مىآمرزد . » بعد از اين دعا ، به راست و چپ نظر انداخت و فرمود : آيا مىدانيد كه امير الحسن - عليه افضل السّلام - در سجدهء شكر چه مىفرمود ؟ عرض كرديم : چه مىفرمود ؟ فرمود : آن بزرگوار چنين دعا مىنمود : « يا من لا يزيده كثرة الدّعاء إلّا سعة و عطاء ، يا من لا تنفد خزائنه ، يا من له خزائن السّماء و الأرض ، يا من له خزائن ما دقّ و جلّ ، لا تمنعك إساءتي من إحسانك أن تفعل بى الّذي أنت

--> ( 1 ) غافر ( 40 ) : 60 . ( 2 ) بقره ( 2 ) : 186 . ( 3 ) زمر ( 39 ) : 53 .