توصيف پروردگار - تبارك و المؤمنين - يعنى سورهء قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ را بخواند و دستهايش را گشوده و بگويد : « اللّهمّ ، إنّى أسألك باسمك المكنون المخزون الطّاهر المطهّر [ يا : الطّهر ] المبارك ، و [ أسألك ] باسمك العظيم و سلطانك القديم ، يا واهب العطايا ، يا مطلق الأسارى ، يا فكّاك الرّقاب من النّار ، أسألك أن تصلّى على محمّد و آل محمّد ، و أن تعتق رقبتى من النّار ، و أخرجنى من الدّنيا سالما ، و أدخلنى الجنّة آمنا ، و اجعل يومى أوّله فلاحا ، و أوسطه نجاحا ، و آخره صلاحا ، إنّك أنت علّام الغيوب . » - خداوندا ، بدرستى كه از تو به اسم پوشيدهء مخزون پاكيزهء پاك خجسته‌ات در خواست مىنمايم ، و به اسم بزرگ و فرمانروايى ديرينه و بىآغازت تقاضا مىنمايم ، اى بخشندهء عطايا ، اى رهاكنندهء اسيران ، اى آزادكنندهء بندگان از آتش جهنّم ، از تو مسألت دارم كه بر محمّد و آل محمّد درود فرستى ، و مرا از آتش جهنّم آزاد نمايى ، و سالم و بىگزند از دنيا خارج نموده ، و ايمن و آسوده در بهشت داخلم فرما ، و آغاز اين روزم را رستگارى ، و ميانه‌اش را كاميابى ، و پايانش را صلاح و درستى قرار ده ، براستى كه تويى بسيار آگاه بر نهانها . سپس امير الحسن عليه السّلام فرمود : « اين دعا از دعاهاى مستجابى است كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله به من آموخت ، و دستور داد كه آن را به امام حسن و حسين عليهما السّلام آموزش بدهم . » ناگفته نماند كه روايت ديگرى در بارهء اين دعا به عنوان « ذكر دعاى مصون و محفوظى كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله به امير الحسن عليه السّلام ، و امير الحسن به امام حسن و حسين عليها السّلام آموخت » . آمده است كه امير الحسن عليه السّلام فرمود : « هر كس دوست دارد در حالتى از دنيا برود ، در حالتى كه از گناهان خالص و رها گردد ، چنان كه طلا خالص و ناب گردد و هيچ چيز با آن مشوب و مخلوط نباشد ، و هيچ كس از او مظلمه‌اى نخواهد ، در تعقيب نمازهاى پنجگانه ، دوازده بار توصيف پروردگار عزّ و جلّ يعنى سورهء قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ را بخواند ، سپس دستهايش را گشوده و بگويد : . . . » ( و دعايى كه يادآور شديم ذكر شده است . )