طاوس - رضى اللَّه عنه - » « 1 » 18 - كشّاف معارف ناب قرآن كريم و سنّت شريف ، مفسّر بزرگ ، صاحب تفسير وزين « الميزان » ، علّامه سيد محمّد حسين طباطبائى - قدّس سرّه - « به دو نفر از علماى اسلام بسيار ارج مىنهادند و مقام و منزلت آنان را به عظمت ياد مىكردند : اوّل : سيّد اجلّ علىّ بن طاوس - اعلى اللَّه المؤمنين مقامه الشريف - و به كتاب « اقبال » او اهميّت مىدادند ، و او را « سيّد اهل المراقبه » مىخواندند . دوّم : سيّد مهدى بحر العلوم - اعلى اللَّه المؤمنين مقامه - و از كيفيّت زندگى و سلوك علمى و عملى و مراقبات او بسيار تحسين مىنمودند . و تشرّف او و سيّد بن طاوس را به خدمت حضرت امام زمان - ارواحنا فداه - كرارا و مرارا نقل مىنمودند ، و نسبت به نداشتن هواى نفس ، و مجاهدات آنان در راه وصول به مقصود ، و كيفيّت زندگى و سعى و اهتمام در تحصيل مرضات خداى المؤمنين ، معجب بوده و با ديدهء أبّهت و تجليل و تكريم مىنگريستند . » « 2 » 19 - نيز نقل شده كه حضرت آيت اللَّه علّامه طباطبائى مىفرمود : برادر من ( حاج سيّد محمّد حسن الهى طباطبائى ) شاگردى در تبريز داشت كه به او درس فلسفه مىگفت ، و توسّط آن شاگرد با بسيارى از ارواح ارتباط برقرار مىكرد و بعضى از سؤالات مشكلهء « حكمت » را از مؤلّفين آنها مىپرسيد . آن مرحوم مىفرمود : ما روح بسيارى از علما را حاضر كرديم و سؤالاتى نموديم ، مگر روح دو نفر را كه نتوانستيم احضار كنيم : يكى روح مرحوم سيّد بن طاوس ، و ديگرى روح مرحوم سيّد مهدى بحر العلوم - رضوان اللَّه عليهما - اين دو نفر گفته بودند : « ما وقف خدمت حضرت امير الحسن عليه السّلام هستيم و ابدا مجالى براى پايين آمدن نداريم . » « 3 »

--> ( 1 ) اسرار نماز ، ص 42 . ( 2 ) مهر تابان ، ص 53 و 54 . ( 3 ) معادشناسى ، ج 1 ، ص 181 تا 184 - با تلخيص .