فرمود : « آتش گناهان را پيوسته روشن مىكنيد تا اينكه نماز صبح را مىخوانيد و آن ، آتش گناهانتان را مىشويد ، سپس همچنان آتش روشن مىكنيد تا اينكه نماز ظهر را مىخوانيد و آن ، آتش گناهانتان را مىشويد ، سپس همچنان آتش گناهانتان را روشن مىكنيد تا اينكه نماز عصر را مىخوانيد و آن ، آتش گناهانتان را مىشويد ، سپس پيوسته آتش گناهانتان را روشن مىكنيد تا اينكه نماز مغرب را مىخوانيد و آن ، آتش گناهانتان را مىشويد ، سپس همچنان آتش گناهانتان را روشن مىكنيد تا اينكه نماز عشا را مىخوانيد و آن ، آتش گناهانتان را مىشويد ، سپس مىخوابيد و تا هنگام بيدار شدن براى شما گناه نوشته نمىشود . » بنا بر اين ، اين مطلب از طريق فريقين ( شيعه و سنّى ) روايت شده ، پس كسى كه طالب سعادت و چشم روشنى است چگونه آن را كوچك و خوار مىشمارد ؟ همچنين از عبد اللَّه بن مسعود روايت شده كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله فرمود : « هنگام فرا رسيدن وقت هر نماز شنيدم كه مناديى مىگويد : اى فرزندان آدم ، به پا خيزيد و آتشهايى را كه عليه نفس خود روشن نموده‌ايد خاموش كنيد ، پس ايشان برمىخيزند و طهارت مىگيرند و خطاها و گناهانشان مىريزد ، و نماز مىخوانند و گناهان ما بين دو نماز آنها آمرزيده مىشود ، سپس آتش گناهانشان را ما بين دو نماز روشن مىكنند ، پس هنگامى كه وقت نماز نخست فرا مىرسد ، ندا مىكند : اى فرزندان آدم ، به پا خيزيد و آتشهايى را كه عليه خود روشن نموده‌ايد خاموش كنيد ، پس برمىخيزند و طهارت مىكنند و نماز مىخوانند و گناهان ما بين دو نمازشان آمرزيده مىشود ، پس هنگامى كه وقت نماز مغرب فرا مىرسد ، مانند آن را مىگويد ، و هنگامى كه وقت نماز عشا فرا مىرسد نيز مانند آن را مىگويد ، پس از خواب بيدار مىشوند در حالى كه گناهانشان آمرزيده شده است . » سپس رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله فرمود : « پس شبانگاهان گروهى در خير ، و گروهى در شرّ بسر مىبرند . »